| Józef Bogusław Słuszka | |
Józef Bogusław Słuszka |
|
Ostoja |
|
| Data urodzenia | 1652 |
| Data śmierci | 8 października 1701 |
| Miejsce śmierci | Krakow[1] |
| Rodzina | Słuszkowie |
| Rodzice | Jerzy Bogusław Słuszka Anna Potocka |
| Małżeństwo | Teresa Gosiewska |
Józef Bogusław Słuszka herbu Ostoja (ur. 1652 – zm. 8 października 1701) – hetman polny litewski od 25 kwietnia 1685 do 1701, kasztelan wileński, marszałek nadworny litewski w 1683 roku, chorąży wielki litewski w 1676 roku, łowczy wielki litewski w 1673 roku, starosta rzeczycki w latach 1672-1688,[2] lanckoroński, piński, pieniawski, jezierski[1].
Był zagorzałym zwolennikiem króla Jana III Sobieskiego, czołowym regalistą litewskim, bardziej związanym z Polską, gdzie posiadał największe swe posiadłości, niż z Litwą. Zażarcie zwalczał frakcję Sapiehów, jednakże po śmierci króla Jana, zniechęcony malwersacjami finansowymi i wykorzystywaniem walki z Sapiehami do własnych korzyści przez przywódców opozycji antysapieżyńskiej z Michałem Serwacym Wiśniowieckim i Ludwikiem Pociejem na czele, odsunął się od walki frakcyjnej i nie poparł ich w wojnie domowej 1700 roku jako to zrobił jego młodszy brat Dominik Michał Słuszka, wojewoda połocki[3]. Został wtedy pozbawiony buławy polnej[4].
Podczas licznych walk z Tatarami i Turkami wykazał się jako dobry kawalerzysta i odważny żołnierz, większych talentów dowódczych jednak nie posiadał. Brał udział we wszystkich kampaniach z lat 1673 - 1698. Chcąc upamiętnić swoją żonę, ulokował w 1697 r. nowe miasto leżące na gruntach wsi Błotków. Miasto te nazwał Terespolem[5].
|
|||||||