Józef Kiedroń (ur. 23 marca 1879 w Błędowicach Dolnych (obecnie część Hawierzowa) na Śląsku Cieszyńskim - zm. 25 stycznia 1932 w Berlinie) – polski inżynier górnik, polityk, minister.
Od 1902 pracował w różnych kopalniach jako inżynier, a później prezes i członek rad nadzorczych - w kraju i zagranicą.
Był działaczem w ruchu narodowym i oświatowym na Śląsku Cieszyńskim. W październiku 1918 zainicjował powstanie Rady Narodowej Śląska Cieszyńskiego i opracował projekt przyłączenia Księstwa Cieszyńskiego do Polski.
Od 1922 r. był związany z ministerstwem przemysłu i handlu, a od 19 grudnia 1923 r. do 16 maja 1925 r. był ministrem tegoż resortu w rządzie Władysława Grabskiego.
Filister honorowy korporacji akademickich Gnomia (Kraków) i Silesia (Poznań).
Był ostatnim prominentnym lokatorem Pałacu w Siemianowicach Śląskich w latach 1926-1932, gdy pełnił funkcję dyrektora Górnośląskich Zjednoczonych Hut Królewska i Laura.
Żoną Józefa Kiedronia była - od 1 sierpnia 1905 r. - działaczka społeczna Zofia Kirkor-Kiedroniowa - siostra Stanisława i Władysława Grabskich. Mieli dwóch synów: Władysława i Jana.
Józef Kiedroń zmarł 25 stycznia 1932 r. w Berlinie i został pochowany na ewangelickim cmentarzu w Cieszynie.
|
||||||||||