| Józef Kowalski | |
| Data i miejsce urodzenia | 2 lutego 1900 Wicyń |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | 22 Pułk Ułanów Podkarpackich |
| Główne wojny i bitwy | wojna polsko-bolszewicka: |
| Odznaczenia | |
Józef Kowalski (ur. 2 lutego 1900 w Wicyniu) – polski kapitan, możliwe że jest najstarszym żyjącym mężczyzną w Polsce i Europie[1], ostatni żyjący weteran wojny polsko-bolszewickiej[2]. Jego wiek nie został zweryfikowany przez Gerontology Research Group[3].
Spis treści |
Urodził się 2 lutego 1900 we wsi Wicyń (obecnie Smerekivka, Ukraina) jako syn Wawrzyńca i Heleny Kowalskich. W latach 20. XX wieku ukończył szkołę oficerską. Józef Kowalski brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, kiedy to służył w 22 Pułku Ułanów. W okresie 20-lecia międzywojennego prowadził gospodarstwo rolne. II wojnę światową spędził w niemieckim obozie pracy, skąd udało mu się uciec z współwięźniem. Po jej zakończeniu osiedlił się w Przemysławiu pod Krzeszycami. Tam pochował swoich najbliższych. Do 1990 roku prowadził gospodarstwo rolne. Gdy stan jego zdrowia się pogorszył, przekazał ziemię Skarbowi Państwa i 9 grudnia 1994 roku zamieszkał w Domu Pomocy Społecznej w Tursku. W dniu swoich 110. urodzin został uhonorowany Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
23 lutego 2012 Józef Kowalski został awansowany do stopnia kapitana wojska polskiego przez ministra obrony narodowej Tomasza Siemoniaka[2].
Józef Kowalski jest także honorowym obywatelem Warszawy.