Józef Krzysztof Leśniewski herbu Gryf (ur. 26 września 1867 w majątku Poznajów koło Witebska, zm. 3 października 1921 w Warszawie) – generał major Armii Imperium Rosyjskiego i generał dywizji Wojska Polskiego.
Ukończył Korpus Kadetów w Połocku i Oficerska Szkołę Piechoty w Petersburgu. Od 1886 zawodowy oficer rosyjskiej piechoty. Do 1907 służył w gwardii. Po awansie na pułkownika dowódca pułku piechoty. W I wojnie światowej dowódca brygady piechoty. Generał major z 1914. Później dowódca dywizji piechoty. Ranny w walkach, odznaczony najwyższymi rosyjskimi orderami bojowymi.
W okresie od czerwca 1917 do lutego 1918 dowódca 3 Dywizji Strzelców w I Korpusie Polskim w Rosji. W wyniku zatargów z dowództwem korpusu w lutym 1918 przeniósł się na Ukrainę i organizował do maja 1918 III Korpus Polski. Z jego pozostałościami dotarł do Polski.
W okresie od grudnia 1918 do lutego 1919 dowódca Grupy Operacyjnej w czasie walk o Lwów. W trakcie tych walk zginął syn Adam. 27 lutego 1919 mianowany generałem porucznikiem[1] (później zweryfikowany w stopniu generała dywizji ze starszeństwem z 1 czerwca 1919). Od lutego 1919 do sierpnia 1920 Minister Spraw Wojskowych i członek Rady Obrony Państwa (kolejno w rządach Ignacego Paderewskiego, Leopolda Skulskiego, Władysława Grabskiego oraz Wincentego Witosa). Od sierpnia 1920 był przewodniczący Oficerskiego Trybunału Orzekającego (m.in. sprawy przyjęcia do służby w Wojsku Polskim) i członkiem Rady Wojennej.
[edytuj] Ordery i odznaczenia
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 43 z 17.04.1919 r.
[edytuj] Bibliografia
- T. Kryska Karski – Generałowie Polski Niepodległej, Wyd. Editions Spotkania, Warszawa 1991
- H.P. Kosk – Generalicja polska, t. 1, Wyd. Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001, ISBN 83-87103-81-0
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Poznajów
Warszawa
