Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyJózef Roman Maj (ur. 9 sierpnia 1942 r. w Kostkach Dużych) – polski ksiądz katolicki (prałat) i działacz społeczny.
Spis treści |
Wychował się w Busku-Zdroju. W latach 1955–1968 działał w opozycyjnych strukturach młodzieżowych o charakterze patriotyczno-chrześcijańskim. Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. W trakcie studiów pracował w Ośrodku Dokumentacji i Studiów Społecznych koła poselskiego „Znak”, później w Instytucie Badań Literackich PAN.
W październiku 1968 rozpoczął naukę w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1973 z rąk Stefana Wyszyńskiego. Był wikariuszem w parafii na Żbikowie (dzielnica Pruszkowa), jednocześnie współpracował z Episkopatem.
Od 1975 był duszpasterzem akademickim w Warszawie, najpierw w Ośrodku Akademickim "Arka", później (w latach 1980–1984) w kościele św. Anny. Tu stworzył i przez pięć lat prowadził diecezjalną Warszawską Akademicką Pielgrzymkę Metropolitalną. Był też współorganizatorem Prymasowskiego Komitetu Charytatywno-Społecznego. Działał jako łącznik wielu represjonowanych.
15 sierpnia 1984 został pod naciskiem władz komunistycznych przesunięty do pracy parafialnej w parafii św. Katarzyny na warszawskim Służewie. Od 1985 jest tam proboszczem. Kapelan Niezależnego Zrzeszenia Studentów oraz Związku Młodzieży Demokratycznej. Członek założyciel Społeczno-Kościelnego Komitetu Uczczenia Ofiar Terroru Władzy z lat 1944–1956. Doprowadził do zbudowania ogólnopolskiego pomnika Męczenników terroru komunistycznego z lat 1944–1956, zorganizował i uczestniczył w pracach politycznych Konwentu św. Katarzyny. Kapelan Akademickiego Stowarzyszenia Katolickiego Soli Deo, Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców, Towarzystwa Naukowego im. Stanisława ze Skarbimierza.
Otrzymał nagrodę "Bóg Zapłać" 2003 miesięcznika "Powściągliwość i Praca". W 2000 został odznaczony Medalem Polonia Mater Nostra Est. 16 kwietnia 2010 odprawił w kaplicy belwederskiej mszę św. w intencji tragicznie zmarłego Ryszarda Kaczorowskiego, ostatniego prezydenta RP na wychodźstwie[1].
