Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Józef Mamica | |
| Grób Józefa Mamicy na cmentarzu ewangelickim w Cieszynie | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 13 sierpnia 1878 Pruchna |
| Data i miejsce śmierci | 3 sierpnia 1940 Mauthausen-Gusen |
| Wyznanie | Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP |
| Ordynacja | 15 listopada 1903 |
| Odznaczenia | |
  |
|
Józef Mamica (ur. 13 sierpnia 1878 w Pruchnej na Śląsku Cieszyńskim, zm. 3 sierpnia 1940 w Mauthausen-Gusen) – polski duchowny luterański, proboszcz Wojska Polskiego.
Pochodził z rodziny rolniczej. Uczęszczał do gimnazjum w Cieszynie. Po studiach teologicznych w Wiedniu i Bazylei, 15 listopada 1903 r. został ordynowany na duchownego i został duszpasterzem w Błędowicach na Zaolziu, które wskutek patriotycznej postawy musiał opuścić po zajęciu przez wojska czeskie. Był zastępcą przewodniczącego Głównego Komitetu Plebiscytowego w Cieszynie i delegatem Rady Narodowej Księstwa Cieszyńskiego na konferencję pokojową w Paryżu w 1919 r. Brał udział w II i III powstaniu śląskim.
W 1920 r. został kapelanem wojskowym jako proboszcz ewangelicki Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII z siedzibą w Poznaniu, obejmującego województwa poznańskie i pomorskie. Prowadził również duszpasterstwo wśród cywilnych ewangelików-Polaków. W latach 1920–1923 był jednocześnie administratorem nowo założonej parafii ewangelicko-augsburskiej w Poznaniu i przyczynił się do powstania kolejnych polskich parafii w Toruniu (1921), gdzie był administratorem do 1925 r. i w Bydgoszczy (1922), ponadto odprawiał nabożeństwa w Grudziądzu (1923). W latach 1929–1930 sprawował funkcję kapelana naczelnego WP. Wraz z naczelnym kapelanem WP, ks. Ryszardem Paszko w 1925 r. opublikował Śpiewnik i modlitewnik dla ewangelików w Wojsku Polskim. Od 1923 do 1929 r. prowadził dom sierot w Marszałkach. Jego następcą w Poznaniu został ks. Karol Świtalski.
Po przejściu na emeryturę w 1935 r. ks. Józef Mamica osiadł w Mnichu koło Chybia w Cieszyńskiem.
Po wybuchu II wojny światowej w kwietniu 1940 r. został osadzony w hitlerowskim obozie koncentracyjnym Dachau, a następnie w Mauthausen-Gusen, gdzie zmarł z głodu i ogólnego wycieńczenia.
