| Błogosławiony | |
| Józef Maria Gros | |
| Joseph-Marie Gros | |
| prezbiter męczennik |
|
| Data urodzenia | 22 maja 1742 Lyon |
| Data śmierci | 3 września 1792 Paryż |
| Kościół / wyznanie | rzymskokatolicki |
| Data beatyfikacji | 17 października 1926 przez Piusa XI |
| Wspomnienie | 3 września |
Józef Maria Gros, właśc. fra. Joseph-Marie Gros (ur. 22 maja 1742 w Lyonie, zm. 3 września 1792 w Paryżu) – francuski prezbiter, ofiara prześladowań antykatolickich okresu francuskiej rewolucji[1][2], męczennik chrześcijański i błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.
Do seminarium Trente-Trois, w którym ukończył studia wstąpił w Paryżu[2]. Święcenia kapłańskie przyjął w 1767 roku, po czym podjął pracę jako wykładowca paryskich seminariów, pełniąc jednocześnie funkcję kierownika duchowego[2]. Po osiemnastu latach działalności mianowany został parafii przy kościele Saint Nicolas du Chardonnet. Po czterech latach wybrany został do reprezentowania dzielnicy w nowopowstałym Zgromadzeniu Narodowym (1789 roku)[2]. Po odmowie złożenia przysięgi na cywilną konstytucję kleru zmuszony był opuścić parafię[2].
W sierpniu 1792 roku aresztowano go na Górze Świętej Genowefy, a później uwięziono w prowizorycznym więzieniu utworzonym z kościoła i zabudowań przy seminarium Saint Firmin (św. Firmina)[2][3]. Wraz z grupą współwięźniów padł ofiarą tak zwanych masakr wrześniowych, w których zginęło 300 duchownych[4].
Dzienna rocznica śmierci jest dniem kiedy wspominany jest w Kościele katolickim[5].
Józef Maria Gros znalazł się w grupie 191 męczenników z Paryża beatyfikowanych przez papieża Piusa XI 17 października 1926[6][1].