Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Józef Pius Dziekoński (ur. 5 maja 1844 w Płocku, zm. 4 lutego 1927 w Warszawie) – architekt i konserwator zabytków, przedstawiciel historyzmu. Pierwszy dziekan Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Współzałożyciel Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości, od 1893 był współpracownikiem Komisji do Badań Historii Sztuki w Polsce.
Józef Pius Dziekoński wyspecjalizował się głównie w architekturze sakralnej. Był przedstawicielem i prekursorem nurtu zw. stylem wiślano-bałtyckim.
Spis treści |
Po ukończeniu szkoły realnej w Warszawie w 1860 wstąpił do Szkoły Sztuk Pięknych. Następnie w 1866 wstąpił do Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, gdzie w 1871 uzyskał stopień architekta artysty klasy III. W 1902 otrzymał tytuł akademika. Był odznaczony Krzyżem Orderu Odrodzenia Polski oraz Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego. W 1919 został doktorem honoris causa Politechniki Lwowskiej.
Jego uczniami byli: C. Romaniewski, J. Heppen, J. Holewiński, P. Hoser, A. Krępski, H. Kuder, Z Lewiński, Lewandowski, Franciszek Lilpop, H. Luft, Zdzisław Mączeński, F. Michalski, A. Nieniewski, Ludwik Panczakiewicz, Rakiewicz, Rycerski, Szanior, Wiśniewski, Żychiewicz.
Zaprojektował m.in.
|
|||||
