| Józef Potocki | |
Pilawa |
|
| Data urodzenia | około 1734 |
| Miejsce urodzenia | ? |
| Data śmierci | 12 lub 14.12.1802 |
| Miejsce śmierci | Wiedeń |
| Rodzina | Potoccy |
| Rodzice | Stanisław Potocki Helena Zamoyska |
| Małżeństwo | Anna Teresa Ossolińska Apolonia Ostaszewska |
| Dzieci | z Anną Teresą Ossolinską: Jan Potocki Seweryn Antoni Potocki Potocka Maria Anna Potocka |
| Odznaczenia | |
Józef Potocki herbu Pilawa (ur. 1735, zm. 14 grudnia 1802 w Wiedniu) – poseł, starosta leżajski, krajczy wielki koronny.
Syn Stanisława, wojewody smoleńskiego i Heleny Zamoyskiej, mąż Anny Teresy Ossolińskiej, brat Wincentego, ojciec Jana, pisarza i podróżnika oraz Seweryna.
Otrzymał tytuł hrabiego od cesarzowej Marii Teresy. Właściciel dóbr majątkowych: Krotoszyn, Tarnopol, Wołoczyska na Wołyniu oraz Siedliszcza na Podolu. W latach (1767 - 1780) krajczy koronny, następnie starosta Leżajska i rotmistrz chorągwi usarskiej. Był członkiem Komisji Menniczej oraz Komisji Skarbu Koronnego oraz jednym z przywódców konfederacji radomskiej. Na Sejmie Rozbiorowym 1773-1775 został wybrany przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego do Rady Nieustającej.[1]
Za zasługi został odznaczony Orderem Orła Białego w 1769 roku. W 1766 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława.[2] W 1776 został kawalerem rosyjskiego orderu Św. Andrzeja Powołańca. [3] W 1776 roku odznaczony rosyjskim Orderem św. Aleksandra Newskiego. [4]