Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Józef z Granowa Wodzicki herbu Leliwa, syn Piotra (ur. ok. 1750 w Granowie, zm. 1794) – generał major wojsk koronnych, uczestnik powstania kościuszkowskiego.
W latach 1770-1776 przesłużył 6 lat w armii saskiej, w której doszedł do stopnia porucznika. Po odejściu z armii saskiej przeszedł do Wojska Polskiego, gdzie został brygadierem w Korpusie Kadetów w Warszawie. Na Sejmie Rozbiorowym w 1775 roku powołany do Komisji Wojskowej Koronnej. [1] Był generałem - adiutantem króla Stanisława Augusta. Od 1782 w służbie liniowej - doszedł do stanowiska szefa regimentu pieszego koronnego i generała w 1790. W 1788 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława. [2]Uczestniczył w wojnie polsko-rosyjskiej 1792 jako szef 2 regimentu pieszego koronnego w kampanii litewskiej. Po zwycięstwie targowiczan pozostał w służbie jako nieformalny dowódca dywizji i komendant garnizonu Kraków. Podał się do dymisji jednak później złożył przysięgę wierności konfederacji targowickiej. [3]Brał czynny udział w przygotowaniach powstańczych w 1794. Był świadkiem przysięgi Tadeusza Kościuszki na rynku krakowskim. Po proklamowaniu przez Tadeusza Kościuszkę powstania natychmiast do niego przystąpił. Poległ w bitwie pod Szczekocinami od kuli armatniej. Pochowany w kościele OO. Kapucynów w Krakowie.
Epitafium gen. Józefa Wodzickiego w krakowskim kościele oo. kapucynów
Tablica upamiętniająca poświęcenie pałasza Tadeusza Kościuszki, 24 marca 1974, Kraków
Tablica wmurowana w podłogę Domku Loretańskiego w krakowskim kościele oo. kapucynów, w miejscu w którym święcili szable T. Kościuszko i J. Wodzicki
