Język analityczny - termin językoznawczy, zaproponowany przez C. Hocketta (1958) (Amerykańska szkoła strukturalistyczna), który postulował zastąpienie tradycyjnego podziału typologicznego języków na trzy grupy (izolujące, syntetyczne i polisyntetyczne) ciągłą skalą, operującą jedynie biegunami analityczny - syntetyczny. Szukając kryterium oceny stopnia analityczności/syntetyczności J. Greenberg wprowadził współczynnik, wynikający ze stosunku liczby morfemów do liczby wyrazów[1]