| Język egipski | |
| Obszar | starożytny Egipt |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki afroazjatyckie *Język egipski |
| Pismo | hieroglify |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | brak |
| ISO 639-2 | egy |
| ISO 639-3 | egy |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
| W Wikisłowniku: Słownik języka staroegipskiego | |
Język egipski – wymarły język z grupy języków afroazjatyckich używany przez starożytnych Egipcjan. Najstarsze przykłady pisanego języka egipskiego pochodzą z 3250 r. p.n.e.[1] Język ten skończył swój żywot wraz z cywilizacją egipską i został zastąpiony w Egipcie językiem arabskim.
Spis treści |
W języku egipskim wyróżnia się 5 faz historycznych:
Niekiedy wyróżnia się jeszcze jedną fazę:
Na przestrzeni wieków język egipski był zapisywany w swych różnych fazach pismem: hieroglificznym, hieratycznym i demotycznym oraz zmodyfikowanym alfabetem greckim.
W piśmie hieroglificznym występowały piktogramy, które odpowiadały konkretnym znaczeniom i determinatywy – odpowiedzialne za uściślanie znaczeń. Niektóre z hieroglifów miały ponadto wartość fonetyczną (jeden znak odpowiadał jednej, dwóm lub trzem spółgłoskom). Całe pismo składało się z ok. 7000 hieroglifów. Pismo rysunkowe (hieroglificzne) było przez Egipcjan używane w celach religijnych, by oddawać cześć bogom (świadczy o tym np. egipska nazwa pisma hieroglificznego: sš n mdw ntr – pismo mowy boskiej).
|
||||||||||||||