| Emiliàn e rumagnòl | |
| Obszar | Włochy (Emilia-Romagna) |
| Liczba mówiących | ok. 2 mln |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki indoeuropejskie Romańskie Zachodnioromańskie Język emilijski |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | brak |
| ISO 639-2 | roa |
| ISO 639-3 | eml |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
| Wikipedia w języku emilijskim | |
| W Wikisłowniku: Słownik języka emilijskiego | |
Język emilijski - zespół dialektów używanych w środkowo-północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, i tradycyjnie uważanych za dialekty języka włoskiego. Strukturalnie język emilijski zupełnie się różni od języka włoskiego (F. Agard 1985)[1]. Z językoznawczego punktu widzenia język emilijski nie jest dialektem języka włoskiego, gdyż jest klasyfikowany w podgrupie gallo-italskiej języków zachodnioromańskich, [2][1], zaś włoski należy do grupy italsko-dalmatyńskiej[3].Dialekty emilijskie nie wytworzyły jak dotąd formy ustandardyzowanego języka literackiego. Istnieje niezbyt obfita literatura tworzona w gwarach lokalnych takich ośrodków jak Bolonia czy Ferrara.
Zobacz też: języki romańskie