| эрзянь кель | |
| Obszar | Mordowia, Tatarstan, Baszkiria, Czuwaszja |
| Liczba mówiących | ok. 500 tys. |
| Ranking | (poza pierwszą 100.) |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki uralskie |
| Pismo | cyrylica |
| Status oficjalny | |
| język urzędowy | |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | – |
| ISO 639-2 | myv |
| ISO 639-3 | myv |
| SIL | MYV |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
| Wikipedia w języku erzja | |
| W Wikisłowniku: Słownik języka erzja | |
Język erzja (эрзянь кель, ersjan kel´) – język lub dialekt używany przez jedną z dwóch grup Mordwinów, zamieszkujących wschodni skrawek europejskiej części Rosji: Mordowię, gdzie jest językiem urzędowym, a także Tatarstan, Baszkirię, Czuwaszję oraz obwody: niżegorodzki, orenburski, penzeński, samarski, saratowski i uljanowski. Mordwini Erzja żyją także w diasporze na dalekim wschodzie Rosji, a poza granicami tego kraju – w Kazachstanie, Estonii i Armenii.
Kwestia czy język erzja jest samodzielnym językiem, czy jak uważają niektórzy językoznawcy – dialektem języka mordwińskiego nie jest rozstrzygnięta; obecnie przeważa opcja istnienia dwóch języków mordwińskich: erzja i moksza.
Język mordwiński-erzja jest ważniejszym spośród języków/dialektów mordwińskich; używa go ok. 60% Mordwinów posługujących się językiem ojczystym, tj. ok. 600 tys. osób.
Język mordwiński-erzja jest kontynuacją prajęzyka proto-ugro-fińskiego, używanego w I tys. p.n.e. przez plemiona ugrofińskie zamieszkujące płn.- wsch. Europę. Na jego rozwój silny wpływ wywarł język rosyjski; w mniejszym stopniu – języki tureckie.
Język erzja, podobnie jak inne języki ugrofińskie charakteryzuje się dużą liczbą przypadków; posiada ich 11.
Do zapisu języka stosowany jest alfabet cyrylicki, identyczny jak do zapisu języka rosyjskiego.
Pisarzem i poetą erzja jest Czisław Żurawlew (Числав Журавлёв).
|
|||||||||||||||||