| 客家話/客家话 Hak-kâ-fa | |
| Obszar | Chińska Republika Ludowa, Hongkong, Makau, Republika Chińska, Korea Północna, Korea Południowa, Wietnam, Singapur, Filipiny, Kambodża, Malezja i inne kraje |
| Liczba mówiących | około 30 mln[1] |
| Ranking | ? |
| Klasyfikacja genetyczna | Chińsko-tybetańska |
| Pismo | pismo chińskie |
| Regulowany przez | ? |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | zh |
| ISO 639-2 | chi |
| ISO 639-3 | hak |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
Język hakka (chin. trad.: 客家話, chin. upr.: 客家话, pinyin: Kèjiāhuà; język hakka: Hak-kâ-fa) – jeden z najważniejszych języków chińskich, używany głównie w południowych Chinach, w wielu lokalnych wersjach dialektalnych, w prowincjach Guangdong, Fujian, Jiangxi, Kuangsi, Syczuan, Hunan i regionie autonomicznym Kuejczou, a także na wyspie Hajnan i na Tajwanie.
Język hakka nie jest wzajemnie zrozumiały dla użytkowników innych odmian języka chińskiego, z wyjątkiem języka kantońskiego.