| कोंकणी, Konknni, ಕೊಂಕಣಿ, കൊങ്കണി) | |
| Obszar | Indie, |
| Liczba mówiących | ok. 7,6 mln |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki indoeuropejskie Języki indoirańskie Języki indoaryjskie Język konkani |
| Pismo | dewanagari, łacińskie, kannada, malajalam |
| Status oficjalny | |
| język urzędowy | Indie (stan Goa) |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | – |
| ISO 639-2 | kok |
| ISO 639-3 | kok (makrojęzyk);gom (w Goa); knn (w Maharasztrze i Karnatace) |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
Konkani, konknni, konkni (Devanāgarī: कोंकणी) - jeden z 23 oficjalnych języków Indii, używany przez co najmniej 7 mln osób na zachodnim wybrzeżu Indii (w stanie Maharashtra, Goa, Karnataka, również niewielkie enklawy w stanie Kerala).
Nazwa języka pochodzi od słowa "konkan" (wybrzeże). Należy do grupy języków indoaryjskich indoeuropejskiej rodziny językowej, jednak zarówno w fonetyce, jak i słownictwie widoczne są silne wpływy języków drawidyjskich. Ze względu na bliskie pokrewieństwo z marathi, w stanie Maharashtra uważany jest niekiedy za specyficzny dialekt tego języka (por. Majewicz). Do zapisu konkani używa się wielu systemów pisma: dewanagari, kannada, malajalam, również łacińskiego (w Goa). Muzułmańscy użytkownicy zapisują go również w alfabecie arabskim. Niegdyś posiadał znaczącą literaturę, jednak teksty i manuskrypty zostały zniszczone przez portugalską inkwizycję[1].
Spis treści |
|
||||||||