Język maori

Te Reo Māori
Obszar	Nowa Zelandia
Liczba mówiących	ok. 60 tys.
Ranking	?
Klasyfikacja genetyczna	języki austronezyjskie języki oceaniczne języki polinezyjskie Język maoryski
Pismo	łacińskie
Status oficjalny
język urzędowy	Nowa Zelandia
Regulowany przez	Māori Language Commission
Kody języka
ISO 639-1	mi
ISO 639-2	mao
ISO 639-3	mri
SIL	MBF
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku maoryskim
W Wikisłowniku: Słownik języka maoryskiego

Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko-{{{język}}} online

Język maori, maoryski, maoryjski – język, którym posługują się Maorysi, rdzenna ludność Nowej Zelandii. Jeden z trzech języków urzędowych tego państwa (pozostałe to język angielski i nowozelandzki język migowy). Posługuje się nim obecnie około 165 tys. osób. Na ponad 500 tysięcy Maorysów jedynie kilkanaście procent potrafi posługiwać się tym językiem.

Alfabet

W czasach przedeuropejskich język maoryski nie posiadał alfabetu i był wyłącznie językiem mówionym. Pisana wersja maoryskiego zaczęła powstawać w XIX wieku, od czasu szerszych kontaktów z europejskimi misjonarzami, żeglarzami, wielorybnikami i kupcami.

Alfabet składa się z 13 liter, z czego 5 samogłosek może być krótkich lub długich. Długość samogłoski oznacza się makronem (nadkreślnikiem):

Aa Āā Ee Ēē Hh Ii Īī Kk Mm Nn Oo Ōō Pp Rr Tt Uu Ūū Ww

W języku maoryskim używa się również dwóch dwuznaków: ng wh.

Długość samogłoski różnicuje znaczenie wyrazów, tzn. istnieją słowa różniące się wyłącznie długością samogłoski (lub samogłosek), np.:

• keke – ciasto; kēkē – pacha
• ata – ranek; āta – ostrożnie

Litery	IPA
a	/a/, /ɑː/
e	/e/, /eː/
i	/i/, /iː/
o	/ɔ/, /o/
u	/u/
p	/p/
t	/t/
k	/t/
m	/m/
n	/n/
ng	/ŋ/
wh	/f/, /ɸ/
r	/r/
h	/h/
w	/w/

Bibliografia

• Nikkhou-O'Brien Maty: Le Maori de poche, Assimil 2010, ISBN 978-2-7005-0430-9

Linki zewnętrzne

• Dane Ethnologue dla języka maoryskiego (ang.)
• Māori Language Commission (ang.)
• Słownik online angielsko-maori
• Słownik maori-angielski