Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| मारवाड़ी (marwari) | |
| Obszar | Indie, (Radżastan, Gujarat), Pakistan (Sindh) |
| Liczba mówiących | ok. 13 mln (2002 r.) |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki indoeuropejskie Języki indoirańskie Języki indoaryjskie Język marwari |
| Pismo | dewanagari |
| Status oficjalny | |
| język urzędowy | nie |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | brak |
| ISO 639-2 | mwr |
| ISO 639-3 | mwr |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
Marwari (hindi: मारवाड़ी, trl. mārwāṛī) – język używany przez około 13 mln osób (2002)[1], głównie w południowo-zachodniej części indyjskiego stanu Radżastan, poza tym w stanie Gujarat i wschodnim Pakistanie.
Niegdyś traktowany jako dialekt języka radźasthani[2], obecnie klasyfikowany jest raczej jako jeden z języków należących do tzw. makrojęzyka radźasthani[3].
Spis treści |
Regularna przesuwka spółgłoski "s" > "h", np hona zamiast sona (złoto). Liczne zmiany samogłoskowe. Występowanie retrofleksywnego "l" ("ळ").
Struktura gramatyczna jest zasadniczo bardzo podobna do hindi i innych języków północnoindyjskich. Różni się natomiast większość zaimków.
Zasób leksykalny w około 50-65 proc. pokrywa się ze słownictwem języka hindi (na podstawie porównania za pomocą listy 210 słów tzw. listy Swadesha).
Aktualnie do zapisu marwari w Indiach używa się alfabetu dewanagari. W przeszłości posługiwano się również dwoma innymi rodzajami pisma: radżastani (mahajani) i baruka (marwari). W Pakistanie używa się zwykle pisma opartego na piśmie arabskim.
Język marwari nie posiada jak dotąd uregulowanego stanu prawnego. Językiem urzędowym w Radżastanie jest jedynie język hindi. W chwili obecnej (stan na 2009 r.) zarówno Sahitya Akademi (Akademia Literatury), jak i władze stanowe uznają za język jedynie język radźasthani jako całość[4], natomiast marwari funkcjonuje jako jeden z kilku głównych standardów tego języka. Od kilku lat obserwuje się jednak starania nadania marwari statusu języka urzędowego (scheduled language)[5].
