Język maryjski

Alfabet języka maryjskiego (1887)

Język maryjski, język czeremiski, mari – język podgrupy wołżańskiej języków ugrofińskich z rodziny uralskiej.

Występowanie

Maryjski jest narodowym językiem Czeremisów (Maryjczyków), zamieszkujących na wschodzie europejskiej części Rosji. Język maryjski jest językiem urzędowym w Republice Mari Eł (obok rosyjskiego), ponadto jego użytkownicy zamieszkują sąsiadujące z tą republiką inne rosyjskie jednostki polityczno-administracyjne: Tatarstan, Baszkirię, Udmurcję oraz obwody: kirowski, niżegorodzki, orenburski, swierdłowski i Kraj Permski.

Użytkownicy i dialekty

Liczba użytkowników języka maryjskiego szacowana jest na 550 – 600 tys. Język posiada trzy zasadnicze dialekty; występują w nim dwa standardy literackie: górnomaryjski i wschodniomaryjski.

Historia

Historia języka maryjskiego jest słabo poświadczona. Jest on kontynuacją hipotetycznego języka praugrofińskiego. Wykształcił się przed XIII w. na terenach leżących na zachód od obszarów obecnie zamieszkanych przez Maryjczyków. Na rozwój języka wpływ miały języki tureckie i słowiańskie. Piśmiennictwo istnieje od XVIII w.

Gramatyka

Język maryjski ma skomplikowaną gramatykę, m.in.:

• 9 przypadków,
• 6 osób
• 2 liczby

Alfabet

Alfabet używany do zapisu języka mari jest oparty na cyrylicy.

А а	Ä ä	Б б	В в	Г г	Д д	Е е	Ё ё
Ж ж	З з	И и	Й й	К к	Л л	М м	Н н
Ҥ ҥ	О о	Ö ö	П п	Р р	С с	Т т	У у
Ӱ ӱ	Ф ф	Х х	Ц ц	Ч ч	Ш ш	Щ щ	Ъ ъ
Ы ы	Ӹ ӹ	Ь ь	Э э	Ю ю	Я я

Zobacz też

• języki wołżańskie, języki ugrofińskie, języki fińskie
• Yrjö Jooseppi Wichmann