Język nogajski

Ногай тили
Obszar	Rosja, w mniejszym stopniu Kazachstan oraz Uzbekistan
Liczba mówiących	90 000
Klasyfikacja genetyczna	Języki uralo-ałtajskie *Języki ałtajskie **Języki tureckie ***Języki kipczackie ****Języki kipczacko-nogajskie *****Język nogajski
Pismo	cyrylica
ISO 639-2	nog
ISO 639-3	nog
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
W Wikisłowniku: Słownik języka nogajskiego

Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko-{{{język}}} online

Język nogajski (nog. Ногай тили) – język należący do podgrupy kipczacko-nogajskiej, grupy kipczackiej języków tureckich, używany przez około 90 000 ludzi (w tym 75 000 Nogajów), przede wszystkim w Rosji, ale też w Kazachstanie i Uzbekistanie. Wewnątrz języka rozróżnia się dialekty: środkowy oraz tak zwane biały i czarny nogajski. Nogajski oddziaływał intensywnie na północne dialekty języka krymskotatarskiego. Nogajski jest przede wszystkim językiem domowym, używanym w lokalnych społecznościach, choć naucza się go także w szkołach podstawowych i średnich.

Piśmiennictwo nogajskie rozwija się w alfabecie arabskim od XVIII wieku. W 1928 roku zmodyfikowano dla nogajszczyzny alfabet łaciński. Od 1938 po dzień dzisiejszy używana jest zaś cyrylica. Na nogajski przetłumaczono też w latach 1659-1699 fragmenty Pisma Świętego.

Linki zewnętrzne

• Nogajski słownik oraz gramatyka (po rosyjsku)