Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Język paszto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
پښتو
Obszar Pakistan, Afganistan i inne
Liczba mówiących 40-50 milionów
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
*Języki indoirańskie
**Języki irańskie
***Język paszto
Pismo arabskie
Status oficjalny
język urzędowy Afganistan
Regulowany przez brak oficjalnej regulacji
Kody języka
ISO 639-1 ps
ISO 639-2 pus
SIL PUS
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
logo Wikipedii
Wikipedia w języku pasztuńskim
WiktionaryPl.svg
W Wikisłowniku: Słownik języka pasztuńskiego
Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko- online

Język paszto (pasztuński, błędna nazwa: afgański; nazwa własna پښتو [ pəʂ'to]) należy do rodziny języków indoeuropejskich. Językiem tym posługują się Pasztunowie zamieszkujący Pakistan (13 mln) i Afganistan (8 mln). W tym drugim kraju jest to także język urzędowy obok perskiego dari.

Język pasztuński wraz z językami staroperskim, nowoperskim, kurdyjskim, beludżi oraz wymarłymi dialektami średniowiecznymi należy do grupy języków języków indoirańskich, którymi posługuje się około 500 milionów ludzi na terytorium rozciagającym się od wschodniej Turcji po Pakistan i zachodnią część Indii.

Istnieją dwie podstawowe odmiany: paszto w Afganistanie, której wersja standardowa oparta jest na dialekcie miasta Kandahar oraz pachto w Pakistanie, oparta na dialekcie Peszawaru.

Do zapisu tego języka używa się zmodyfikowanego pisma arabskiego. Najstarsze zabytki literackie pochodzą z XIII w.

Spis treści

[edytuj] Fonetyka

[edytuj] Samogłoski

[i], [e], [ə], [u], [o], [ɑ]

Oprócz tego istnieją dyftongi: [aj], [aw] i [əj].

[edytuj] Spółgłoski

dwuwargowe zębowe szczytowe zadziąsłowe podniebienne miękkopodniebienne języczkowe krtaniowe
zwarte p b t d ʈ ɖ k g q ʔ
szczelinowe f s z ʂ ʐ ʃ ʒ x ɣ h
zwarto-szczelinowe ʦ ʣ ʧ ʤ
nosowe m n ɳ
półotwarte w l j
drżące r ɺ̢

Spółgłoski [f], [q] i [ʔ] występują tylko w zapożyczeniach i są zastępowane przez osoby niewykształcone przez [p], [k] i zero dźwięku.

W dialekcie peszawarskim spółgłoski szczelinowe szczytowe [ʂ] [ʐ] są zastępowane przez spółgłoski miękkopodniebienne [x] i [g], dlatego dialekt ten określany jest jako pachto. W Kwecie są one wymawiane jako [ʃ] [ʒ] a w Paktii jako [ç] [j].

Dźwięk [ɺ̢] występuje na początku i w środku wyrazu, ale w pozycji wygłosowej jest zastępowany przez [ɻ].

[edytuj] Gramatyka

Język paszto jest SOV. Wyraz określający poprzedza określany. Nie ma rodzajników. Istnieją dwa rodzaje: męski i żeński i dwa przypadki: mianownik i obiektyw, spełniający funkcję dopełniacza i biernika. W czasie przeszłym zdania są budowane tak jak w językach ergatywnych - podmiot w obiektywie, dopełnienie w mianowniku. Wiele czasowników odmienia się za pośrednictwem czasownika posiłkowego ko - "czynić", na przykład xkol ko - "całować", dosłownie "czynić pocałunek"; milaw ko - "przedstawiać".

[edytuj] Podstawowe wyrażenia

[edytuj] Powitania

[edytuj] Pytania o zdrowie

[edytuj] Podziękowania

[edytuj] Pożegnania

[edytuj] Liczebniki

[edytuj] Linki zewnętrzne

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło paszto w Wikisłowniku

Nagrania przykładowych wypowiedzi w języku paszto

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Język_paszto&oldid=31261252
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty