Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Pοντιακά, ρωμαικά | |
| Obszar | Grecja, Rosja, Gruzja, Turcja, USA i inne |
| Liczba mówiących | 320 tysięcy(?)[1] |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki indoeuropejskie
|
| Pismo | greckie, cyrylica, łacińskie |
| Regulowany przez | brak oficjalnej regulacji |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | el |
| ISO 639-2 | gre/ell |
| SIL | PNT |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
 |
|
 |
|
.
Język pontyjski (ποντιακά, ρωμαικά "rzymski") – odmiana języka greckiego używana tradycyjnie na południowych i wschodnich wybrzeżach Morza Czarnego. Wywodzi się z koine i greki bizantyjskiej, z wpływami leksykalnymi języka tureckiego i języków kaukaskich. Po masakrach ludności greckiej w Turcji na początku XX w.[2] większość Greków pontyjskich (Pontów) przeniosła się na tereny północnej Grecji i Rosji. W Turcji pozostało zaledwie 4 tysiące osób wyznających islam. Obecnie duża część Grekow Pontyjskich zamieszkuje w Grecji, w tym około 200 tysięcy użytkowników języka pontyjskiego mieszka w Macedonii greckiej, głównie w okolicy Salonik. Młodsze pokolenia przechodzą na standardowy język grecki, język pontyjski utrzymuje się wśród diaspory w Stanach Zjednoczonych. Język pontyjski zapisywany jest tradycyjną odmianą alfabetu greckiego, w Rosji cyrylicą, w Turcji alfabetem łacińskim w ortografii tureckiej.
Według tureckich badań z lat 90. XX w. pontyjską odmianą języka greckiego na terenie historycznego Pontu posługiwano się wtedy w domach 44% dzieci, zaś w 3% domów mówiono językiem nowogreckim.
