Tworzenie książki (wyłącz)

Dodaj tę stronę do książki

Pokaż książkę (0 stron)

Proponowane strony

Język pranordycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Język pranordycki – język ludów germańskich, używany na terenach Skandynawii między III a VII w. n.e., zaświadczony w kilku inskrypcjach runicznych. Stanowi późne stadium rozwojowe rekonstruowanego języka pragermańskiego, od którego prawdopodobnie niewiele się różnił. Na początku VIII wieku wyewoluowały z niego dialekty języka staronordyckiego.

p • d • e Języki germańskie

pragermański †*

wschodniogermańskie †	burgundzki † • gocki † • longobardzki † • wandalski †

zachodniogermańskie	afrikaans • angielski (staroangielski † • średnioangielski † • wczesny nowoangielski †) • dolnoniemiecki (starosaksoński † • dolnosaksoński) • fryzyjski • jidysz • luksemburski • niderlandzki (warianty: flamandzki • holenderski • limburski • południowogeldryjski) • niemiecki (staro-wysoko-niemiecki † • średnio-wysoko-niemiecki † • wczesno-nowo-wysoko-niemiecki † • nowo-wysoko-niemiecki) • pensylwański • plautdietsch • scots • wilamowicki

skandynawskie	duński • farerski • islandzki • jämtlandzki • norn † • norweski (bokmål • nynorsk • riksmål) • pranordycki † • staronordyjski † (starogotlandzki †) • szwedzki

* Język pragermański nie jest językiem germańskim, ale przodkiem wszystkich języków germańskich

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Język_pranordycki&oldid=29230283”

Osobiste

.

Dla czytelników

Dla wikipedystów

Narzędzia

Drukuj lub eksportuj

W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty