| Santali | |
| Obszar | Indie |
| Liczba mówiących | 6 mln |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki austroazjatyckie Munda Santali |
| Pismo | ol ciki, bengalskie, dewanagari, orija, łacińskie |
| Status oficjalny | |
| język urzędowy | Indie |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | brak |
| ISO 639-2 | brak |
| ISO 639-3 | sat |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
Język santali - język plemienia Santalów (ok. 6 mln) we wschodnich i północno-wschodnich Indiach, także w Bangladeszu, Nepalu i Bhutanie, największy reprezentant grupy językowej munda należącej do rodziny austroazjatyckiej.
Język santali został uznany przez konstytucję indyjską jako jeden z 23 urzędowych języków Indii.
Spis treści |
Norweski misjonarz Paul Olaf Bodding napisał gramatykę i słownik tego języka oraz przetłumaczył w 1914 Biblię na język santali, wykorzystując zmodyfikowany alfabet łaciński, często używany jeszcze dziś. Poza tym do zapisu Santali służą także lokalne alfabety: bengalski, orija i dewanagari.
Ponieważ wielość systemów pisma nie sprzyjała rozwojowi i standaryzacji języka, nauczyciel Pandit Raghunath Murmu stworzył w 1925 odrębny alfabet, przystosowany do oddania fonetycznych właściwości języka santali, znany jako Ol ciki lub Ol cemet. W przeciwieństwie do indyjskich alfabetów sylabicznych, ten system pisma jest czystym alfabetem, podobnie jak alfabet łaciński. Szersze wykorzystanie tego pisma jest jednak ograniczone niskim poziomem alfabetyzacji wśród Santalów (poniżej 30%).
|
|||||