| тоҷикӣ, تاجیکی, tojikī | |
| Obszar | Tadżykistan, Afganistan i inne |
| Liczba mówiących | 4 380 000 |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki indoeuropejskie Języki indoirańskie Języki irańskie Język perski Język tadżycki |
| Pismo | cyrylica, arabskie, łacińskie |
| Status oficjalny | |
| język urzędowy | Tadżykistan |
| Regulowany przez | brak |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | tg |
| ISO 639-2 | tgk |
| ISO 639-3 | tgk |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
| Wikipedia w języku tadżyckim | |
| W Wikisłowniku: Słownik języka tadżyckiego | |
Język tadżycki – etnolekt z grupy irańskiej języków indoeuropejskich, zazwyczaj uważany za wariant języka perskiego. Jest językiem urzędowym Tadżykistanu.
Język tadżycki wyewoluował z języka perskiego pod wpływem sąsiednich języków tureckich (przede wszystkim uzbeckiego). Zachował wiele archaicznych form gramatycznych i leksykalnych, które zanikły we współczesnym języku perskim.
W języku tadżyckim wyróżnia się 4 dialekty:
Ponadto za dialekt języka tadżyckiego uważa się język bucharski.
Pierwotnie język tadżycki, podobnie jak perski, zapisywany był pismem arabskim.
Po wejściu Tadżykistanu w skład ZSRR najpierw w 1923 uproszczono pismo arabskie, a w 1928 zastąpiono je alfabetem łacińskim.
Pod koniec lat 30. do zapisu języka tadżyckiego wprowadzono cyrylicę. Po 1989 władze Tadżykistanu opracowały projekt ponownego wprowadzenia pisma arabskiego, jednak wycofano się z niego w połowie lat 90.
Pismem arabskim nadal posługują się użytkownicy języka w Afganistanie, podczas gdy w Tadżykistanie prawie zanikła już jego znajomość.
|
||||||||