| Tagalog | |
| Obszar | Filipiny |
| Liczba mówiących | ok. 24 mln |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki austronezyjskie
|
| Pismo | łacińskie |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | tl |
| ISO 639-2 | tgl |
| ISO 639-3 | tgl |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
| Wikipedia w języku tagalskim | |
| W Wikisłowniku: Słownik języka tagalskiego | |
Język tagalski, tagalog – jeden z najważniejszych na Filipinach (forma urzędowa tego języka nazywa się oficjalnie filipino). Należy do zachodniej gałęzi rodziny języków malajsko-polinezyjskich. Jest jednym z około 90 głównych spokrewnionych między sobą języków i dialektów którymi posługują się mieszkańcy archipelagu filipińskiego. Jest to język macierzysty znaczącej części mieszkańców centralnych rejonów Filipin, używa go około 24 milionów osób[2].
Pierwotnie do zapisu języka starotagalskiego używano siedemnastu znaków graficznych. Trzy z nich przedstawiały pięć występujących w tym języku samogłosek. Oryginalne zabytki tego pisma w zasadzie do naszych czasów nie przetrwały. Postępujący od momentu przybycia na wyspy Hiszpanów proces latynizacji pisma spowodował, że stare alfabety były stopniowo wypierane. Obecnie tagalski zapisywany jest w zmodyfikowanym alfabecie łacińskim.
Pierwszą książką drukowaną w tym języku była wydana w 1593 Doctrina Christiana en lengua española y tagala. Gramatykę języka tagalskiego jako pierwszy opracował dominikanin Francisco de San José w wydanej w 1610 w Manili pracy „Arte y reglas de la lengua tagala”. W trzy lata później ukazał się słownik autorstwa Pedra de San Bonaventury Vocabulario de la lengua tagala. Fundamentalne znaczenie dla języka tagalskiego ma wydana w 1940 Gramatyka języka narodowego autorstwa pracowników Instytutu Języka Narodowego w Manili. Ukazuje ona wzorzec tego języka.
Spis treści |
Rzeczowniki są nieodmienne. Liczbę mnogą tworzy się dodając partykułę mga (wymowa: "manga") przed rzeczownikiem: mga bata (dzieci).
W języku tagalog na pierwszym miejscu zdania stoi zazwyczaj remat (nowa informacja), np.: "Malaki ang bahay niya" (Duży dom jego = "Jego dom jest duży"); "John ang pangalan ko" (John imię moje = "Mam na imię John"; "Si mrs Garcia ang titser ko" (Pani Garcia nauczycielka moja = "Moją nauczycielką jest pani Garcia").
Przeczenie tworzy się za pomocą partykuły hindi: "Hindi malaki ang bahay" (Nie duży ten dom = "Ten dom nie jest duży.")
Pytanie tworzy się za pomocą partykuły ba: "Malaki ba ang bahay?" (Duży-czy ten dom = "Czy ten dom jest duży?")
|
|||||