| Тыва дыл Tyva dyl |
|
| Obszar | Rosja, Mongolia, Chiny |
| Liczba mówiących | 200 tys. |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki uralo-ałtajskie *Języki tureckie **Języki południowosyberyjskie ***Język tuwiński |
| Pismo | cyrylica (do 1943 łacinka) |
| Status oficjalny | |
| język urzędowy | Tuwa (Rosja) |
| Regulowany przez | brak |
| ISO 639-2 | tyv |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
Język tuwiński - język z grupy południowosyberyjskiej języków tureckich. Posługują się nim Tuwińcy zamieszkujący rosyjską Tuwę i nieliczna diaspora tuwińska w Chinach i Mongolii.
Spis treści |
W języku tuwińskim znajdują się bardzo liczne zapożyczenia językowe z mongolskiego i rosyjskiego.
W języku tuwińskim wyróżnia się cztery główne dialekty:
Tuwiński jest językiem aglutynacyjnym. Występuje w nim 6 przypadków: dopełniacz, biernik, celownik, ablatyw, miejscownik i allatyw. W zdaniu występuje szyk SOV. Występują dwa typy harmonii samogłoskowej. W języku tuwińskim występuje lekka nazalizacja.
Samogłoski w języku tuwińskim mogą być długie lub krótkie. Tuwiński posiada również podział na dwa tony, co zbliża go do języków tonalnych.
W latach 30. XX wieku do zapisu języka tuwińskiego zaadaptowano alfabet łaciński. Pomysłodawcą wprowadzenia alfabetu łacińskiego był buddyjski mnich Mongush Lopsang-Chinmit (zamordowany w 1941).
A B C D E F G Ƣ I J K L M N Ņ O Ɵ P R S Ş T U V X Y Z Ƶ Ь
a в c d e f g ƣ i j k l m n ņ o ө p r s ş t u v x y z ƶ ь
We wrześniu 1943 jako oficjalny alfabet wprowadzono lekko zmodyfikowaną cyrylicę:
А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н Ң О Ө П Р С Т У Ү Ф Х Ц Ч Ш Щ Ъ Ы Ь Э Ю Я
а б в г д е ё ж з и й к л м н ң о ө п р с т у ү ф х ц ч ш щ ъ ы ь э ю я
Po upadku ZSRR następuje powolny powrót zainteresowania alfabetem łacińskim.[potrzebne źródło]