Język võro

võro kiil
Obszar	Estonia, Łotwa, Rosja
Liczba mówiących	około 70 000
Ranking	(poza pierwszą 100.)
Klasyfikacja genetyczna	Języki uralo-ałtajskie *Języki uralskie **Języki ugrofińskie ***Języki fińskie ****Język võro
Pismo	zmodyfikowane łacińskie
Status oficjalny
język urzędowy	brak
Regulowany przez	Võro Instituut
Kody języka
ISO 639-1	brak
ISO 639-2	fiu
SIL	VOR
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku võro
W Wikisłowniku: Słownik języka võro

Słownik võro-polski, polsko-võro online

Język võro (võro kiil) – język ugrofiński z podgrupy bałtycko-fińskiej (rodzina uralska), właściwy dla liczącej ok. 70 000 ludzi populacji zamieszkałej w południowo-wschodniej części Estonii, oraz w przygranicznych rejonach Łotwy i Rosji (nad jeziorem Pejpus).

Ojczyzna Võro - Võromaa, w jej historycznych granicach: pomiędzy Dorpatem i jeziorem Pejpus, w Rosji (Vinnemaa) oraz na Łotwie (Lätimaa)

Przez długi czas uważany za dialekt estońskiego, po rozpadzie ZSRR został uznany przez miejscowe władze za pełnoprawny język. Posiada status języka regionalnego w prowincji Tartu (pol. Dorpat) i jest wykładany w 26 szkołach. Dwa razy w miesiącu wychodzi w nim gazeta "Uma Leht". Mimo to ulega zanikowi. Przekład Biblii na võro powstał w 1686 roku.

Ciekawostka

W języku tym powstał tekst piosenki Tii zespołu Neiokõsõ, który reprezentował Estonię w Konkursie Piosenki Eurowizji w 2004 roku.

Linki zewnętrzne

• Instytut võro
• gazeta "Uma Leht"
• plik dźwiękowy z przykładowym tekstem w języku Võro