| Zazaki | |
| Obszar | Turcja |
| Liczba mówiących | 1.5[1] - 3.0 mln |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki indoeuropejskie Języki indoirańskie Języki irańskie Język zachodnioirańskie Języki północnozachodnioirańskie Języki zaza-gorani Język zazaki |
| Pismo | łacinka |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | brak |
| ISO 639-2 | zza |
| ISO 639-3 | zza - ogólnie diq - dimli kiu - kirmandżki |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
| Wikipedia w języku zazaki | |
| W Wikisłowniku: Słownik języka zazaki | |
Zazaki - język narodowości Zaza używany we wschodniej Anatolii, w dorzeczu Eufratu i Tygrysu. Należy on do północno-zachodniej grupy języków irańskich. Najbliżej spokrewniony jest z językiem gorani. Nie można dokładnie określić liczby jego użytkowników – w zależności od źródła ich liczbę szacuje się od 1,5 do nawet 3 milionów[potrzebne źródło].
Użytkownicy języka zazaki pochodzą ze wschodniej Turcji. Zwykle określa się ich mianem Daylemi, i choć ostatnimi czasy wśród niektórych z nich może budzić to sprzeciw, większość identyfikuje się właśnie z Kurdami. Pomimo to nie klasyfikuje się go jako jeden z dialektów/Języki zaza-gorani, co miało miejsce w przeszłości, a jako język należący do odrębnej grupy języków zaza-gorani.
Zazaki dzieli się na dwa główne dialekty:
Zazaowie nie tworzą jednorodnej grupy, ale dzielą się wedle wyznania na sunnitów i alawitów. Zgodnie z tradycją, świadomość religijna jest jednak ważniejsza niż językowa jedność. Dopiero niedawno w diasporze europejskiej podjęto próby budowania i określania narodowej tożsamości użytkowników języka zazaki, bez względu na podziały religijne.
Po upadku Imperium Ottomańskiego Turcy nie dążyli do zachowania językowej i kulturowej różnorodności. Prowadzona polityka asymilacji miała na celu zjednoczenie mieszkańców państwa i budowę ogólnej, „tureckiej” tożsamości. W związku z tym zakazano publikacji, a nawet komponowania utworów muzycznych do tekstów pisanych w językach lokalnych. Na mocy traktatu w Lozannie w 1923 roku, oprócz Żydów, Ormian i Greków żadne inne mniejszości narodowe nie mogły oficjalnie istnieć w Turcji.
|
||||||||