Języki anglo-fryzyjskie

Języki anglofryzyjskie – gałąź językowa zachodnich języków germańskich. W jej skład wchodzą: język angielski oraz język fryzyjski, wraz ze wszystkimi swoimi dialektami.

Języki anglo-fryzyjskie w językoznawstwie znane też są jako ingwaeońskie, germańskie Morza Północnego oraz germańskie wyspowe.

W swoim rozwoju języki anglo-fryzyjskie zaczęły się odróżniać od innych dialektów zachodniogermańskich dzięki procesowi palatalizacji protogermańskiej spółgłoski *k. Przykłady tego procesu:

• ang. cheese, fryz. tsiis < niem. Käse, niderl. kaas (ser)
• ang. church, fryz. tsjerke < niem. Kirche, niderl. kerk (kościół)

Wczesny anglo-fryzyjski tworzył wspólnotę językową wraz ze starosaksońskim. Śladem tego jest występowanie wielu jego cech w zachodnioflamandzkim dialekcie niderlandzkiego używanego we Flandrii Zachodniej (Belgia).

Drzewo rodziny anglo-fryzyjskiej:

• języki anglo-fryzyjskie
  • języki angielskie
    • język staroangielski †
    • język średnioangielski †
    • Język wczesny nowoangielski †
    • język angielski
    • język scots
    • język Yola †
  • język fryzyjski
    • język zachodniofryzyjski
    • język wschodniofryzyjski
    • język północnofryzyjski
      • Söl'ring