Języki salisz (ang. salish) to grupa języków używanych przez Indian w zachodniej Kanadzie i północno-zachodnich Stanach Zjednoczonych. Większość języków z tej grupy jest zagrożona przez ekspansję języka angielskiego. Posługują się nimi głównie starsi ludzie, niektóre języki zna tylko kilka osób.
Języki salisz reprezentują typ aglutynacyjny. Charakteryzują się również dużą ilością zbitek spółgłoskowych. Możliwe są całe zdania złożone z samych tylko spółgłosek, jak np. xłp̓x̣ʷłtłpłłskʷc̓ (wym. [xɬpʼχʷɬtɬpɬːskʷʦʼ]), co oznacza w języku nuxálk "on miał krzak jeżyny".
Niektóre języki z rodziny salisz, jak luszucid znad Zatoki Pugeta nie mają w ogóle nosówek, co jest wielką rzadkością w językach świata.
Inną ciekawą właściwością jest struktura zdania. Podmiot wyrażany jest przez rzeczownik w dopełniaczu, a dopełnienie - przez rzeczownik w mianowniku.
Nie wiadomo czy języki salisz są spokrewnione z innymi językami Indian. Najbardziej prawdopodobne jest pokrewieństwo z językiem kutenai, a także - według Edwarda Sapira - z językami wakaskimi i czimakuan.