| Jacek Maziarski | |
| Data i miejsce urodzenia | 20 stycznia 1937 Świętochłowice |
| Data i miejsce śmierci | 27 maja 2009 Podkowa Leśna |
| Poseł I kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Porozumienie Centrum |
| Okres urzędowania | od 25 listopada 1991 do 31 maja 1993 |
| Odznaczenia | |
Jacek Kazimierz Maziarski (ur. 20 stycznia 1937 w Świętochłowicach, zm. 27 maja 2009 w Podkowie Leśnej) – polski dziennikarz, publicysta i polityk, poseł na Sejm I kadencji.
Ukończył w 1959 studia polonistyczne na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskał następnie stopień naukowy doktora nauk humanistycznych. Jako dziennikarz debiutował w 1957 na łamach "Tygodnika Powszechnego". Pracował następnie w "Polityce" i warszawskiej "Kulturze". Od lat 60. do początku lat 70. był członkiem Stronnictwa Demokratycznego[1], w latach 80. działał w "Solidarności"[2]. W stanie wojennym nie przeszedł weryfikacji dziennikarskiej, zamieścił wtedy w "Życiu Warszawy" ogłoszenie: "Szukam uczciwej pracy. Jacek Maziarski (...)"[3]. Był członkiem redakcji "Przeglądu Wiadomości Agencyjnych".
Po upadku PRL był zastępcą redaktora naczelnego "Tygodnika Solidarność" i jednym ze współzałożycieli Porozumienia Centrum. Zajmował też stanowisko szefa Zespołu Politycznego Prezydenta RP. W latach 1991–1993 sprawował mandat posła na Sejm I kadencji, wybranego z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum w okręgu podwarszawskim z siedzibą w Legionowie. Później wrócił do pracy w mediach, pełnił m.in. funkcję szefa Wiadomości TVP1.
W 2006 prezydent Lech Kaczyński odznaczył Jacka Maziarskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4]. Laureat Nagrody Kisiela w 1990, ojciec dziennikarza Wojciecha Maziarskiego. Od 2010 przyznawana jest Nagroda im. Jacka Maziarskiego[5].