Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Jacek Tomczak | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 27 lipca 1973 Poznań |
| Poseł VII kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Platforma Obywatelska |
| Okres urzędowania | od 8 listopada 2011 |
Jacek Jerzy Tomczak (ur. 27 lipca 1973 w Poznaniu) – polski polityk, samorządowiec i radca prawny, poseł na Sejm V, VI i VII kadencji.
Spis treści |
Syn Jerzego i Jolanty Tomczaków. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Podczas studiów wstąpił do Korporacji Akademickiej Lechia. Pracował jako radca prawny, później rozpoczął praktykę notarialną. W latach 1998–2005 zasiadał w poznańskiej radzie miejskiej.
W latach 1988–1990 działał w Konfederacji Polski Niepodległej. Następnie należał do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, od 1999 do 2001 był szefem partii w Poznaniu. W okresie 2001–2002 należał do Przymierza Prawicy, gdzie również pełnił funkcję szefa ugrupowania w Poznaniu, zasiadał także w wielkopolskim zarządzie partii. Następnie przystąpił do PiS (z jego ramienia startował w wyborach parlamentarnych w 2001 do Sejmu). W wyborach w 2005 z listy tej partii został wybrany na posła V kadencji w okręgu poznańskim. W wyborach samorządowych w 2006 kandydował na prezydenta Poznania, uzyskując 19,55% głosów (3. miejsce wśród 10 kandydatów)[1]. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 14 323 głosy. 9 kwietnia 2009 zrezygnował z członkostwa w Prawie i Sprawiedliwości oraz w klubie parlamentarnym tej partii[2] (formalnie przestał być członkiem partii 14 lipca 2010[3]). 21 października 2009 został członkiem utworzonego tego dnia koła parlamentarnego Polska Plus, a 9 stycznia 2010 przystąpił do nowo powstałej partii o tej samej nazwie, zostając członkiem jej zarządu.
W wyborach prezydenckich w 2010 wbrew oficjalnemu stanowisku swojej partii poparł kandydaturę Marka Jurka i wszedł w skład jego społecznego komitetu poparcia[4]. Po samorozwiązaniu Polski Plus 24 września tego samego roku (kiedy z niej wystąpił) nie przystąpił do PiS i został posłem niezrzeszonym[5], a 23 listopada 2010 wszedł do nowo powołanego klubu parlamentarnego Polska Jest Najważniejsza[6]. Nie przystąpił do zarejestrowanej w marcu 2011 partii o tej nazwie, a w czerwcu 2011 opuścił klub parlamentarny PJN. W lipcu tego samego roku został przyjęty do klubu parlamentarnego PO[7].
W 2011 kandydował w wyborach parlamentarnych z 10. miejsca na liście komitetu wyborczego Platformy Obywatelskiej w okręgu wyborczym nr 39 w Poznaniu i uzyskał mandat poselski. Oddano na niego 14 547 głosów (3,64% głosów oddanych w okręgu)[8].
