|
|
Ten artykuł może zawierać twórczość własną lub niezweryfikowane dane. Pomóż Wikipedii poprawić artykuł na postawie weryfikowalnych źródeł. |
|
|||
| Pełna nazwa | Jagiellonia Białystok Sportowa Spółka Akcyjna | ||
| Przydomek | Jaga | ||
| Maskotka | Pszczoła | ||
| Barwy | żółto-czerwone | ||
| Data założenia | 30 maja 1920 | ||
| Liga | Ekstraklasa | ||
| Debiut w najwyższej lidze | 9 sierpnia 1987 Jagiellonia – Widzew Łódź 1:1 |
||
| Adres | ul. Legionowa 28 lok. 702 15-281 Białystok |
||
| Stadion | Stadion Miejski w Białymstoku ul. Słoneczna 1 |
||
| Prezes | |||
| Trener | |||
| Asystent trenera | |||
| Strona internetowa | |||
Jagiellonia Białystok (pełna nazwa to Jagiellonia Białystok Sportowa Spółka Akcyjna) – polski klub sportowy z siedzibą w Białymstoku rozgrywający swoje mecze na Stadionie Miejskim. Dzięki badaniom, których autorami są historycy Jerzy Górko i Jarek Dunda na podstawie dokumentów przyjęto za datę powstania Jagiellonii dzień 30 maja 1920 roku. Wówczas to żołnierze 42 Pułku Piechoty im. gen. Jana Henryka Dąbrowskiego powołali do życia Klub Sportowy Batalionu Zapasowego 42 Pułku Piechoty. Swój pierwszy oficjalny mecz "wojskowi” rozegrali 30 maja 1920 roku. Natomiast 27 stycznia 1932 roku odbyło się zebranie, w trakcie którego zaakceptowano pomysł ówczesnego dowódcy 42 Pułku, Kazimierza Bogaczewicza o przekształceniu Wojskowego Klubu Sportowego w cywilno-wojskowy Białostocki Klub Sportowy Jagiellonia[1]. Powstał on na bazie połączenia WKS 42 Pułku Piechoty i Klubu Sportowego Związku Młodzieży Wiejskiej, Jagiellonia przejęła ich tradycje, zawodników, obiekty i miejsce w rozgrywkach sportowych. Nazwa, którą nadano klubowi wiązała się z historią miasta i regionu, których losy przeplatały się z dziejami dynastii Jagiellonów. W 1932 roku piłkarze WKS 42 PP przystąpili do kolejnego sezonu w białostockiej klasie A, przyjmując nazwę Jagiellonii. Po wojnie reaktywacja Jagiellonii nastąpiła w październiku 1945 roku. Niestety w czerwcu roku następnego, w nowej, totalitarnej rzeczywistości zabrakło miejsca dla Jagiellonii. Za główną przeszkodę uznano rodowód Jagiellonii, której historia była nierozerwalnie związana z wsławionym w wojnie z bolszewikami 1920 roku 42 Pułkiem Piechoty. 26 stycznia 1957 roku z połączenia Budowlanych Białystok i Sparty Białystok oficjalnie został reaktywowany Białostocki Klub Sportowy Jagiellonia. Klubowi przywrócono jego dawne tradycje przedwojenny herb oraz żółto-czerwone i biało-czarne barwy.
| Sezon | Współzawodnictwo | Runda | Przeciwnik | I Mecz (data/miejsce/wynik) | II Mecz (data/miejsce/wynik) | Podsumowanie dwumeczu |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2010/2011 | Liga Europy UEFA | III runda kwalifikacyjna | 29.07.2010r./Białystok/1:2 | 05.08.2010r./Saloniki[2][3]/2:2 | 3:4 | |
| 2011/2012 | Liga Europy UEFA | I runda kwalifikacyjna | 30.06.2011r./Białystok/1:0 | 07.07.2011r./Pawłodar/0:2 | 1:2 |
Jagiellonia Białystok jest trzykrotnym finalistą Remes Cup Extra organizowanego w przerwie zimowej w poznańskiej hali Arena.
Juniorzy starsi:
Juniorzy młodsi:
W sezonie 09/10 aż dwóch piłkarzy "Jagi" zostało graczami miesiąca. Odpowiednio Kamil Grosicki piłkarzem września a Grzegorz Sandomierski października. Zgodnie z regulaminem konkursu nazwiska pięciu wytypowanych przez Ekstraklasę SA i redakcję sportową Canal+ piłkarzy trafiły do trenerów i kapitanów wszystkich zespołów Ekstraklasy. Każdy z nich mógł oddać jeden głos z zastrzeżeniem, iż nie wolno głosować na piłkarza z własnej drużyny. W 2010 roku nagrodę za piłkarza października otrzymał Tomasz Frankowski statuetkę otrzymał przed meczem z Cracovią Kraków 20 listopada 2010 roku.
| Miesiąc | Piłkarz | Narodowość | Klub | Sezon |
|---|---|---|---|---|
| Październik | Tomasz Frankowski[9] | Jagiellonia Białystok | 2010/11 | |
| Październik | Grzegorz Sandomierski[10] | Jagiellonia Białystok | 2009/10 | |
| Wrzesień | Kamil Grosicki[11] | Jagiellonia Białystok | 2009/10 |
Protoplastą Jagiellonii był Klub Sportowy Batalionu Zapasowego 42 Pułku Piechoty założony na bazie żołnierzy 42 Pułku Piechoty im. Gen. Jana Henryka Dąbrowskiego[12]
w swoim pierwszym meczu piłkarz WKS-u pokonali Kresowców Białystok 5:1. WKS zdobył mistrzostwo okręgu, a to pozwoliło mu wystąpić w barażach o grę w najwyższej klasie rozgrywkowej w kraju. Po wyrównanej rywalizacji w grupie okazało się, że dwie najlepsze drużyny mając identyczny bilans punktowy, muszą stoczyć ze sobą baraż na neutralnym terenie. Spotkanie odbyło się w Siedlcach, a przeciwnikiem był WKS 82 pp Brześć. Mecz zakończył się zwycięstwem drużyny z Brześcia (2:1) i odpadnięciem białostoczan. Sukcesu jakim było zdobycie mistrzostwa okręgu przez "wojskowych", nie powtórzy przed II wojną światową żadna inna białostocka drużyna. W latach międzywojennych (1929–39) w podlaskim okręgu zdecydowanie dominował WKS 76 pp Grodno, który ośmiokrotnie zostawał mistrzem Podlasia (1931, 32, 33, 34, 36, 37, 38, 39), a po razie Cresovia Grodno (1929), Warmia Grajewo (1935) i właśnie 42 pp Białystok (1930). Przełomowym momentem w sportowych dziejach Białegostoku było podjęcie decyzji o połączeniu ze dwóch najsilniejszych klubów, z których miał powstać jeden, dominujący w mieście i regionie. Dnia 27 stycznia 1932 roku doszło do połączenia ze sobą WKS 42 Pułku Piechoty z sekcją piłki nożnej i Klubu Sportowego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz z sekcją lekkoatletyczną w wyniku czego powstał nowy klub o nazwie – Białostocki Klub Sportowy "Jagiellonia". Nie wiadomo kto był twórcą herbu i barw klubu. Pewne jest, że nazwa związana była z historią regionu, którego losy przeplatały się z panowaniem Jagiellonów, dziejami Wielkiego Księstwa Litewskiego i losami przedrozbiorowej Rzeczypospolitej. W przedwojennym klubie prym wiedli lekkoatleci, m.in. Edward Luckhaus i Kazimierz Kucharski. Równie dobrze spisywały się inne sekcje – bokserzy, koszykarze, szczypiorniści i siatkarze. W składzie piłkarskiego zespołu wyróżniali się tacy zawodnicy jak Skolimowski (pomocnik), Kudaszewicz (obrońca), Kowalczyński (bramkarz) i napastnik Antoni Komendo-Borowski. Wystąpił on w reprezentacji Polski zdobywając bramkę w meczu z Łotwą w 1935 r.
W połowie lat trzydziestych Jagiellonia zaczęła przeżywać problemy, miasto nie było w stanie utrzymać białostockiego klubu. Sytuację próbowało ratować wojsko, które po 1932 r. brało aktywny udział w życiu klubu. Decyzją władz miejskich w 1936 r klub został przekształcony w Wojskowy Klub Sportowy Jagiellonia. Rozwiązano większość sekcji (m.in. piłkę nożną), a wybuch wojny w 1939 r. zamknął pierwszy rozdział w dziejach klubu.
Po II wojnie światowej Jagiellonia została reaktywowana na bardzo krótko, przez przedwojennego piłkarza tej drużyny Karola Kowalczyńskiego. Oficjalnie klub istniał od 12 października 1945 r. do 20 czerwca 1946 r. Na miejsce rozwiązanej Jagiellonii, powołano do życia Klub Sportowy o nazwie Motor Białystok, który w 1946 r. został mistrzem okręgu białostockiego. Motor Białystok został rozwiązany w 1948 r., a jego sekcję piłki nożnej przejął istniejący od 1946 r. Klub Sportowy Wici Białystok, który w 1949 r zmienił nazwę na Związkowiec Białystok.
W 1949 r. roku w Białymstoku pojawi się nowa drużyna o nazwie Klub Sportowy Budowlani. Przejął on w 1951 r. sekcję piłki nożnej po rozwiązanym Związkowcu, zdobywając w tym samym roku mistrzostwo okręgu. Na ten tytuł zapracowali min: Józef Kościuk – Wiktor Tofiło, Zenon Sosnowski, Leon Łupaczyk – Sergiusz Nizniczenko, Bernard Dryll, Józef Pańkowski, Jerzy Szpuda, Jerzy Tarasiewicz – Władysław Gałasiński, Edward Barański, Czesław Krygier, Henryk Rutkowski, Bogdan Jaświłko, Henryk Wszędorówny.
W roku 1955 Budowlani Białystok zmienili nazwę na Jagiellonia Białystok. Tuż po II wojnie światowej wraz z klubem reaktywowana została sekcja piłkarska Jagiellonii, którą założył w klubie Karol Kowalczyński.
Na początku lat 70. XX wieku zespół występował w klasie A i lidze okręgowej. Sytuacja w sekcji zmieniła się z przyjściem trenera Michała Urbana. Piłkarze wyjechali na pierwsze zgrupowanie, zaczęli nowocześnie trenować. W zespole pojawili się młodzi zawodnicy, min. późniejsi reprezentanci Polski juniorów. W 1971 roku zespół objął Grzegorz Bielatowicz, który sprowadził do klubu kilku utalentowanych piłkarzy z regionu północno-wschodniego. Wśród nich był Jerzy Zawiślan w sezonie 1975/76 wicekról strzelców II ligi z 13 bramkami. Tak wzmocniony zespół odnosił sukces za sukcesem, a co za tym szło piął się w futbolowej hierarchii coraz wyżej. W sezonie 1974/75 zespół po udanych barażach awansował do II ligi, zostawiając w polu pokonane zespołu Wisły Tczew, Wisły Płock i Gwardii Olsztyn. Istotnym wydarzeniem w tym okresie był fakt, że do zespołu Jagiellonii włączono najlepszych zawodników Włókniarza, co było pokłosiem spadku Włókniarza w sezonie 1973/74 z II ligi i nieskuteczną walką Jagiellończyków o awans do tej klasy. Jak się okazało decyzja ta była trafna. Od sezonu 1974/75 zaczęła się dobra passa Jagiellonii w rozgrywkach ligowych na szczeblu centralnym, niejednokrotnie popierana spektakularnymi sukcesami. W II lidze Białostoczanie występowali trzy sezony i niestety w sezonie 1977/78, zajmując przedostanie miejsce, spadli do niższej klasy. Sezon po spadku Jagiellonia uplasowała się na czwartym miejscu, nie gwarantującym awansu do II ligi. W kolejnym sezonie byli już bezkonkurencyjni, wyprzedzając w tabeli Gwardię Szczytno i Stomil Olsztyn, strzelając najwięcej bramek w lidze. Jak się okazało kolejny sezon nie był udany, jak również II ligowi rywale zbyt mocni. Jagiellonia zajęła przedostatnie miejsce, wyprzedzając jedynie Star Starachowice. W III ligowych bojach, rok później, nie udało się Białostoczanom powrócić do II ligi. Pod koniec lat 70 Jerzy Bołtuć, Leszek Frelek, Ryszard Karalus i Zbigniew Skoczylas, rozpoczęli bowiem szeroką pracę z młodzieżą.
| Lp | Klub | Mecze | Bramki | Punkty |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Stal FSO Warszawa | 26 | 62:25 | 37 |
| 2 | Stomil Olsztyn | 26 | 37:14 | 37 |
| 3 | Wigry Suwałki | 26 | 36:28 | 32 |
| 4 | Jagiellonia Białystok | 26 | 38:30 | 28 |
| 5 | Hutnik Warszawa | 26 | 38:33 | 27 |
| 6 | Gwardia Szczytno | 26 | 26:25 | 27 |
| 7 | Mazur Ełk | 26 | 37:39 | 26 |
| 8 | Mławianka Mława | 26 | 39:34 | 26 |
| 9 | ŁKS Łomża | 26 | 20:22 | 26 |
| 10 | AZS AWF Warszawa | 26 | 46:39 | 25 |
| 11 | Narew Ostrołęka | 26 | 39:28 | 24 |
| 12 | Włókniarz Białystok | 26 | 37:49 | 20 |
| 13 | Gwardia Białystok | 26 | 22:38 | 17 |
| 14 | Warfama Dobre Miasto | 26 | 20:87 | 12 |
W sezonie 1982/83 nie mieli już sobie równych i z dziewięciopunktową przewagą nad wiceliderem, Gwardią Szczytno, weszli do II ligi zespół prowadził Grzegorz Bielatowicz. W pierwszym sezonie po powrocie udało się Jagiellonii utrzymać. Zespół prowadził wówczas Ryszard Karalus, późniejszy szkoleniowiec utalentowanych pokoleń piłkarskich w Białymstoku. Rok później Jagiellonia uplasowała się na 7 miejscu. Zespół systematycznie wzmacniany takimi zawodnikami jak: Jasiukiewicz, czy Miszewski oraz uzupełniony doświadczonymi graczami Sowiński, Mojsa, a także wymienionym wcześniej wychowankami Jagiellonii okazał się dobrym kolektywem i pod wodzą przyszłego szkoleniowca medalistów Igrzysk Olimpijskich z Barcelony oraz reprezentacji Polski, Janusz Wójcika, w sezonie 1985/86 zajął wysokie trzecie miejsce. Okazało się, że charyzmatyczny trener oraz solidna drużyna, rok później byli na tyle silni, że po wspaniałym sezonie 1986/87 z potężną przewagą nad rywalami 15 punktów, zajęli pierwsze miejsce w swojej grupie II ligi. Dodatkowo najlepszym strzelcem rozgrywek okazał się późniejszy reprezentant Polski, Jacek Bayer 23 gole, który wyprzedził kolejnego snajpera aż o 11 trafień.
Już w drugiej lidze mecze w Białymstoku oglądało średnio 15 tys. widzów. Sympatię swą okazywała także amerykańska Polonia o rodowodzie białostockim. Mecz inauguracyjny z Widzewem Łódź przyszła oglądać na stadion duża liczba widzów, oceniana na około 36 tysięcy osób, a kolejne mecze odwiedzało zawsze nie mniej niż 20 tys. kibiców z całego regionu. Z opowiadań świadków wynika że całe autobusy przyjeżdżały z pobliskich miejscowości. Pierwszy sezon w ekstraklasie nie zapowiadał się dobrze. Po rundzie jesiennej, niedoświadczeni piłkarze Jagiellonii zajmowali 14 miejsce. Wówczas zespół objął asystent Wójcika, Mirosław Mojsiuszko (obecny prezes klubu) i na wiosnę Białostoczanie wygrywając wszystkie mecze na własnym boisku ukończyli sezon na 8 miejscu. Rok później piłkarze Jagiellonii również zajęli ósme miejsce w lidze, uczestnicząc jednocześnie w Finale Pucharu Polski, gdzie niestety musieli uznać wówczas wyższość Legii Warszawa. Po tym sezonie, zbyt pochopnie, działacze Jagiellonii rozstali się z większością kluczowych zawodników (Lisowski, D.Bayer, J.Bayer, Michalewicz, Czykier), co sprawiło że w następnym sezonie klub został relegowany z rozgrywek, zajmując ostatnie miejsce.
Rok później zespół awansował do baraży o ekstraklasę, przegrywając po niezwykle dramatycznym dwumeczu, zakończonym rzutami karnymi z drużyną Zagłębia Sosnowiec. Sezon 1991/92 okazał się pomyślniejszy dla Jagiellonii, która ostatecznie wyprzedzona przez Siarkę Tarnobrzeg awansowała z drugiego miejsca, po raz drugi do ekstraklasy. W sezonie 1992/93 Jagiellonia została wręcz zdeklasowana przez swych pierwszoligowych rywali, zajmując ostatnie miejsce w ekstraklasie.
| Lp | Klub | Mecze | Bramki | Punkty |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Ruch Chorzów | 34 | 49:26 | 69 |
| 2 | Jagiellonia Białystok | 34 | 49:28 | 63 |
| 3 | Polonia Bytom | 34 | 60:34 | 60 |
| 4 | Zagłębie Sosnowiec | 34 | 54:34 | 59 |
| 5 | Lechia Gdańsk | 34 | 53:35 | 55 |
| 6 | Polonia Warszawa | 34 | 56:38 | 55 |
| 7 | Górnik Polkowice | 34 | 43:36 | 52 |
| 8 | Piast Gliwice | 26 | 42:35 | 45 |
| 9 | Śląsk Wrocław | 34 | 31:33 | 45 |
| 10 | Odra Opole | 34 | 29:35 | 41 |
| 11 | KSZO Ostrowiec Świętokrzyski | 34 | 27:30 | 40 |
| 12 | Podbeskidzie Bielsko-Biała | 34 | 26:46 | 39 |
| 13 | ŁKS Łomża | 34 | 38:49 | 39 |
| 14 | Kmita Zabierzów | 34 | 35:46 | 37 |
| 15 | Stal Stalowa Wola | 34 | 29:46 | 37 |
| 16 | Unia Janikowo | 34 | 38:52 | 36 |
| 17 | Miedź Legnica | 34 | 30:52 | 28 |
| 18 | Zawisza Bydgoszcz(2) | 34 | 30:52 | 38 |
3 czerwca 2007 roku[13] Jagiellonia awansowała do ekstraklasy (w której gra do dziś). W pierwszym sezonie po powrocie uplasowała się na 14 miejscu z dorobkiem 27 punktów. Następny rok był już dużo lepszy – Jaga zakończyła sezon na 8 pozycji z 34 punktami. Wtedy też klub został ukarany dziesięcioma ujemnymi punktami na starcie następnego sezonu za korupcję, której to dopuścił się poprzedni prezes klubu. Największe sukcesy natomiast święciła w sezonie 2009/2010, kiedy to zdobyła Puchar Polski po finale z Pogonią Szczecin dzięki bramce Andriusa Skerli i utrzymała się w ekstraklasie pomimo balastu −10 punktów. Na początku sezony 2010/11 piłkarze Dumy Podlasia zdobyli Superpuchar Polski po zaciętym meczu z mistrzem polski Lechem Poznań. Jedyną bramkę tym meczu strzelił Tomasz Frankowski. Po zakończeniu rundy jesiennej Jaga była liderem ekstraklasy wyprzedając o trzy punkty Wisłę Kraków i warszawską Legię. Ostatecznie jednak sezon zakończyła na czwartej pozycji.
Obecnie Jagiellonia prowadzi sekcję judo i szermierki, a SSA Jagiellonia – piłki nożnej. W sezonie 2006-2007, za kadencji trenera Artura Płatka, zespół po latach nieobecności awansował do Ekstraklasy i gra w niej do dziś.
| Tę sekcję należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę, gramatyka. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Skład Jagiellonii, który zdobył Puchar Polski w 2010 roku. |
|
|
Stan na 24 marca 2012[53]
|
|
|
| Trener | |
| Asystent trenera | |
| Trener bramkarzy | |
| Trener odnowy biologicznej | |
| Fizjoterapeuta |
| Sezon | Liga | Pozycja | Punkty | Bramki | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|
| 1970/71 | Liga okręgowa | 7 | 22 | 31:24 | |
| 1971/72 | Liga okręgowa | 3 | 30 | 40:17 | |
| 1972/73 | Liga okręgowa | 1 | 39 | 91:17 | awans ▲ |
| 1973/74 | Liga okręgowa | 1 | 48 | 90:15 | przegrane baraże o awans |
| 1974/75 | Liga okręgowa | 1 | 37 | 68:12 | awans poprzez baraże ▲ |
| 1975/76 | II liga (grupa północna) | 9 | 29 | 36:37 | |
| 1976/77 | II liga (grupa północna) | 10 | 29 | 27:34 | |
| 1977/78 | II liga (grupa północna) | 15 | 20 | 29:51 | spadek ▼ |
| 1978/79 | III liga (grupa III) | 4 | 28 | 38:30 | |
| 1979/80 | III liga (grupa III) | 1 | 45 | 51:10 | awans ▲ |
| 1980/81 | II liga (grupa wschodnia) | 15 | 20 | 22:55 | spadek ▼ |
| 1981/82 | III liga (grupa III) | 5 | 31 | 39:26 | |
| 1982/83 | III liga (grupa III) | 1 | 45 | 66:15 | awans ▲ |
| 1983/84 | II liga (grupa wschodnia) | 12 | 29 | 29:35 | |
| 1984/85 | II liga (grupa wschodnia) | 7 | 31 | 27:25 | |
| 1985/86 | II liga (grupa wschodnia) | 3 | 35 | 36:24 | |
| 1986/87 | II liga (grupa wschodnia) | 1 | 55 | 51:13 | awans ▲ |
| 1987/88 | I liga | 8 | 29 | 24:25 | |
| 1988/89 | I liga | 8 | 29 | 22:27 | |
| 1989/90 | I liga | 16 | 13 | 19:45 | spadek ▼ |
| 1990/91 | II liga | 3 | 48 | 46:29 | |
| 1991/92 | II liga (grupa wschodnia) | 2 | 43 | 53:28 | awans ▲ |
| 1992/93 | I liga | 18 | 9 | 28:91 | spadek ▼ |
| 1993/94 | II liga (grupa wschodnia) | 10 | 32 | 40:39 | |
| 1994/95 | II liga (grupa wschodnia) | 12 | 33 | 41:39 | |
| 1995/96 | II liga (grupa wschodnia) | 15 | 40 | 35:54 | spadek ▼ |
| 1996/97 | III liga | 6 | 48 | 41:32 | |
| 1997/98 | III liga | 8 | 62 | 55:25 | spadek ▼ |
| 1998/99 | IV liga | 4 | 62 | 73:39 | |
| 1999/2000 | IV liga | 2 | 81 | 124:11 | awans ▲ |
| 2000/01 | III liga (grupa 1) | 2 | 83 | 74:26 | awans ▲ |
| 2001/02 | II liga | 15 | 45 | 41:41 | spadek ▼ |
| 2002/03 | III liga (grupa 1) | 1 | 67 | 55:18 | awans ▲ |
| 2003/04 | II liga | 9 | 37 | 35:42 | |
| 2004/05 | II liga | 6 | 54 | 45:29 | |
| 2005/06 | II liga | 3 | 56 | 48:30 | baraże o awans |
| 2006/07 | II liga | 2 | 63 | 49:28 | awans ▲ |
| 2007/08 | Ekstraklasa | 14 | 27 | 27:57 | |
| 2008/09 | Ekstraklasa | 8 | 34 | 28:34 | |
| 2009/10 | Ekstraklasa | 11 | 34 | 29:27 | |
| 2010/11 | Ekstraklasa | 4 | 48 | 38:32 | |
| 2011/12 | Ekstraklasa | 10 | 39 | 35:45 | |
| 2012/13 | Ekstraklasa |
| Oznaczenie kolorami |
|---|
| I poziom ligowy |
| II poziom ligowy |
| III poziom ligowy |
| IV poziom ligowy |
Klub rozgrywa mecze w roli gospodarza na Stadionie Miejskim w Białymstoku przy ul. Słonecznej 1. Obiekt ten został wybudowany na przełomie lat 1971-1972. Stadion od 2009 roku jest w przebudowie[54]. Docelowo w 2012 r. ma pomieścić 22.500 kibiców na miejscach siedzących. Koszt przebudowy – 156,2 mln zł, wykonawca polsko-francuskie konsorcjum EIFFAGE BUDOWNICTWO MITEX S.A.[55]
Inwestorem projektu pod nazwą "Stadion piłkarski w regionie północno-wschodniej Polski wraz z zapleczem treningowym"[56] jest Miasto Białystok, a realizatorem Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w Białymstoku[57]. Wartość projektu jest szacowana na kwotę 150 milionów złotych[58]. Terminy realizacji zakończenia projektu wykonawczego przewidywane były na maj 2009 roku. W czerwcu 2009 miało nastąpić ogłoszenie przetargu, który miał zostać rozstrzygnięty w październiku 2009. Również w październiku 2009 miało nastąpić przejęcie prac przez generalnego wykonawcę. Oddanie stadionu do użytku przewidywane było na IV kwartał 2011 roku. Pojemność nowego obiektu miejskiego miała wynieść 22 500 miejsc. Natężenie oświetlenia miało wynieść 2500 luxów. Na nowym stadionie miało zainstalowane być zintegrowane systemy monitoringu i ochrony. Stadion miał spełniać kryteria kategorii 3 według regulacji UEFA. Stadion miał być budowany etapami tak aby Jagiellonia mogła rozgrywać na nim mecze ekstraklasy. Etap I miał obejmować: budowę zachodniej części stadionu ze strefą przeznaczoną na zaplecze zawodników, strefę VIP, zagospodarowanie terenu wokół zrealizowanej części. Etap II miał obejmowac budowę wschodniej trybuny stadionu oraz infrastruktury technicznej ulokowanej w tej części działki. Roboty musiały być tak zorganizowane i prowadzone aby umożliwić korzystnie ze stadionu w trakcie prac i zapewnić nieprzerwane udostępnienie co najmniej jednej części trybun.
| Piłkarz | Narodowość | Bramki | Liga | Sezon |
|---|---|---|---|---|
| Jacek Bayer | 23 gole | II liga (grupa wschodnia) | 1986/1987 | |
| Tomasz Frankowski | 14 goli | Ekstraklasa | 2010/2011 |
| Zawodnik | Pozycja | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|
| pomocnik | 342 | 36 | |
| obrońca | 332 | 3 | |
| bramkarz | 332 | - | |
| pomocnik | 325 | 38 | |
| napastnik | 293 | 77 | |
| napastnik | 280 | 24 | |
| obrońca | 266 | 59 | |
| pomocnik | 251 | 22 | |
| bramkarz | 235 | - | |
| pomocnik | 238 | 23 |
Stan na 16 grudnia 2011
Piłkarze występujący w Jagiellonii dziesięć razy grali w Reprezentacji Polski:
Byli i obecni gracze Jagiellonii, którzy występowali w Reprezentacji Polski nie będąc wówczas zawodnikami klubu:
Byli i obecni zagraniczni gracze Jagiellonii, którzy występowali w swoich reprezentacjach nie będąc wówczas zawodnikami klubu:
19 –
Paweł Sobolewski
Na chwilę obecną Jagiellonia ma podpisaną umowę o współpracy z jednym klubem. Jest to Supraślanka Supraśl, która w sezonie 2008/2009 grała w III lidze. W sezonie 2009/10 zaczęła rozgrywki w Klasie B.
Nad tym, co się dzieje na trybunach, czuwa Stowarzyszenie Kibiców Dzieci Białegostoku[67][68][69][70]. Jest ono oficjalnym reprezentantem kibiców w kontakcie z klubem. Głównym założeniem stowarzyszenia jest zjednoczenie wszystkich kibiców Jagiellonii na każdej płaszczyźnie życia kibicowskiego i codziennego. Bardzo ważnym założeniem Stowarzyszenia „Dzieci Białegostoku” jest angażowanie się w życie sportowe , społeczne i kulturalne, poprzez organizowanie imprez sportowych i rozrywkowych dla dzieci, młodzieży w szkołach, domach dziecka, ośrodkach wychowawczych. Innymi, również ważnymi celami stowarzyszenia są akcje:
Tworzeniem opraw stadionowych i różnych choreografii z nią związanych zajmuje się Ultras Jagiellonia Białystok (UJB).
Mirosław Sowiński – Jarosław Bartnowski, Stanisław Szwejkowski, Sławomir Tołkacz, Antoni Cylwik – Dariusz Bayer, Dariusz Czykier, Andrzej Ambrożej – Jerzy Zawiślan, Tomasz Frankowski, Jacek Bayer.
Sprawa udziału Jagiellonii w aferze korupcyjnej przewija się przez Wydział Dyscypliny PZPN od 20 czerwca 2008, kiedy to wydział Prokuratury Krajowej we Wrocławiu przekazał część dokumentów dotyczących ustawienia 6 meczów II ligi sezonu 2004/05 przez ten klub[72]. 26 czerwca WD odroczył do 1 lipca wydanie decyzji ws. klubu[73]. 10 lipca poinformowano o kolejnym przedłużeniu postępowania dyscyplinarnego wobec klubu oraz o zwróceniu się do ministra sprawiedliwości o pomoc w szybszym uzyskiwaniu kolejnych dokumentów z prokuratury[74].
12 lutego 2009 roku białostocki klub stał się dziesiątym zdegradowanym w aferze korupcyjnej. WD PZPN nałożył na niego karę degradacji o jedną klasę rozgrywkową w następnym sezonie po uprawomocnieniu się orzeczenia za pięć czynów przestępstwa sportowego[75]. 24 marca 2009 klub złożył odwołanie od tej decyzji[76]. 29 kwietnia 2009 uchylono karę degradacji, przyznając klubowi w następnym sezonie 10 ujemnych punktów oraz karę 300 tys. zł[77].
|
|||||
|
|||||
|
|||||