| Jake La Motta | |
| Data i miejsce urodzenia | 10 lipca 1921 Nowy Jork |
| Narodowość | |
| Kategoria wagowa | średnia |
| Bilans walk zawodowych | |
| Liczba walk | 106 |
| Zwycięstwa | 83 |
| Nokauty | 30 |
| Porażki | 19 |
| Remisy | 4 |
Jake La Motta, właściwie Giacobe La Motta (ur. 10 lipca 1921 w Nowym Jorku) – amerykański bokser, zawodowy mistrz świata wagi średniej (1949-1951).
La Motta, pochodzący z nowojorskiej dzielnicy Bronx, z pochodzenia Włoch, wyróżniał się niezwykłą wytrzymałością i z tego powodu był nazywany "Bykiem z Bronksu" (Bronx Bull). Stoczył 106 walk. Wygrał 83 walki (30 przed czasem), zremisował w 4, a przegrał 19.
Tytuł mistrzowski zdobył wygrywając z Marcelem Cerdanem. Skutecznie bronił go w pojedynkach z Tiberio Mitrim oraz Laurentem Dauthuillem. Ten ostatni został uznany przez magazyn "The Ring" za walkę roku 1950. La Motta przegrywał na punkty u wszystkich sędziów, gdy znokautował Dauthuille'a w ostatniej rundzie. Utracił pas mistrzowski na rzecz Sugar Raya Robinsona, który zrezygnował z tytułu mistrzowskiego w wadze półśredniej.
Na podstawie jego życiorysu, w 1980 r. nakręcono film Raging Bull (Wściekły byk), z Robertem De Niro w roli La Motty. Reżyserem był Martin Scorsese.
W 1990 roku został wprowadzony do Międzynarodowej Galerii Sław Boksu.