| Jakub Goldberg | |
| Data i miejsce urodzenia | 2 lutego 1924 Łódź |
| Data i miejsce śmierci | 15 listopada 2011 Jerozolima |
| Miejsce spoczynku | cmentarz cywilny w kibucu Einat |
| Zawód | historyk |
| Odznaczenia | |
Jakub Goldberg (hebr. יעקב גולדברג; ur. 2 lutego 1924 w Łodzi, zm. 15 listopada 2011 w Jerozolimie[2][3][4]) – polsko-izraelski historyk, specjalizujący się w historii Żydów w Polsce, badacz stosunków polsko-żydowskich w czasach nowożytnych, wydawca przywilejów dla Żydów polskich od XIII do XVIII wieku.
Spis treści |
Podczas II wojny światowej więzień łódzkiego getta, Buchenwaldu i Meuselwitz Thuringen. Po wojnie związany z Uniwersytetem Łódzkim. W wyniku nagonki antysemickiej w 1967 wyjechał do Izraela, gdzie wykładał na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. Wykładał także w Oksfordzie, Kolonii, Monachium, Kassel i Hajfie. Od 1993 doctor honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego[1]. Był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności[5] oraz Polskiej Akademii Nauk[6].
Zawodową dewizą profesora Goldberga było ukute przez niego powiedzenie[4][7]:
|
i nie ma historii Żydów bez historii Polski. |
Jego żoną była etnolog i etnograf Olga Goldberg-Mulkiewicz (ur. 1933). Pochowany 17 listopada na cywilnym cmentarzu w kibucu Einat w Izraelu.