Jakub Janda (ur. 27 kwietnia 1978 w Čeladnej, powiat Frýdek-Místek) – czeski skoczek narciarski. Zawodnik klubu Dukla Frenštát pod Radhoštěm, wicemistrz świata z Oberstdorfu ze skoczni normalnej z 2005, zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2005/2006, zwycięzca 54. Turnieju Czterech Skoczni.
[edytuj] Pierwsze lata kariery
W Pucharze Świata startuje od sezonu 1996/1997. Po raz pierwszy znalazł się w czołowej dziesiątce w marcu 2001, zajmując 7. miejsce w Trondheim. Pierwsze podium udało mu się wywalczyć w styczniu 2003 roku w Libercu (3. lokata). Do roku 2004 było to jego największe osiągniecie w zawodach tej rangi.
Od początku kariery zwracał na siebie uwagę głównie ze względu na bardzo odważny styl skakania, z nisko wychyloną sylwetką, przypominającą ułożenie w locie słynnego Japończyka Kazuyoshiego Funaki. Przez wiele lat próby naśladowania mistrza olimpijskiego z Nagano nie przynosiły jednak rezultatów. Janda startował bez większych sukcesów w wielkich imprezach narciarskich. Na olimpiadzie w Salt Lake City 2002 był 44. w konkursie na skoczni dużej oraz 39. na skoczni średniej. Trzy razy brał udział w mistrzostwach świata. W debiucie w Ramsau (1999) był poza czołową trzydziestką w obu indywidualnych konkursach; w Lahti w 2001 zajął 17. (średnia skocznia) i 27. miejsce (duża skocznia). Na mistrzostwach w Val di Fiemme 2003 był 14. na średniej skoczni i 25. na dużej. Bez powodzenia występował na mistrzostwach świata w lotach narciarskich (1998 Oberstdorf, 2000 Vikersund, 2002 Harrachov i 2004 Planica – poza czołową trzydziestką).
[edytuj] Współpraca z Vasją Bajcem i pierwsze sukcesy
Przełomowy okazał się dla niego sezon 2004/2005. Trenerem czeskiej reprezentacji skoków narciarskich został wówczas Słoweniec Vasja Bajc, były indywidualny trener Funakiego, który potrafił znaleźć "złoty środek", aby od zawsze prezentowany przez Jandę piękny styl przełożył się w końcu na dalekie odległości, a co za tym idzie, wysokie miejsca w konkursach. Już Letnie Grand Prix 2004 okazało się dla Czecha udane (m.in. trzecie miejsce w konkursie w Zakopanem). Jednak najlepsze wyniki przyszły wraz z rozpoczęciem sezonu zimowego. Już od początku regularnie bywał w ścisłej czołówce zawodów – 3. miejsce w Kuusamo (listopadzie 2004), 2. miejsce w Trondheim (grudzień 2004). W styczniu 2005 odniósł pierwsze zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata; wygrał konkurs w Titisee-Neustadt (dzień wcześniej uplasował się na 2. miejscu). Na rozgrywanych w lutym tego samego roku mistrzostwach świata zdobył dwa medale – srebrny na skoczni normalnej, zaś brązowy na dużej. W klasyfikacji łącznej sezonu 2004/2005 zajął 6. lokatę zdobywając 1164 pkt, choć jeszcze na dwa konkursy przed końcem był 3. (niestety w Planicy nie spisał się najlepiej, gdyż loty narciarskie nigdy nie były jego domeną).
Doskonałe występy kontynuował latem 2005 roku. Wszystkie 9 konkursów Letniej GP ukończył w pierwszej dziesiątce, cztery z nich wygrywając, raz meldując się na drugim i raz na trzecim stopniu podium. Wyniki te dały mu zwycięstwo w klasyfikacji generalnej cyklu. Była to zapowiedź wielkich sukcesów jakie czekały Jakuba nadchodzącej zimy.
[edytuj] Kryształowa kula w sezonie 2005/2006
Sezon zimowy 2005/2006 rozpoczął zwycięstwem w zawodach Pucharu Świata w Kuusamo 26 listopada 2005. Świetne występy kontynuował w dalszej części sezonu, wygrywając w Lillehammer, Harrachovie i Engelbergu. Turniej Czterech Skoczni rozpoczynał w roli lidera Pucharu Świata oraz głównego faworyta i nie zawiódł. Każdy z czterech konkursów ukończył na podium (po trzecim miejscu w Oberstdorfie przyszło zwycięstwo w Garmisch-Partenkirchen, oraz dwa drugie miejsca, w Innsbrucku i Bischofshofen). Ostatecznie, po pasjonującym pojedynku, Czech wygrał cały turniej ex aequo z Janne Ahonenem. Po tym sukcesie przyszło rozprężenie i forma Jandy wyraźnie spadła. O ile 7. miejsce podczas mistrzostw świata w lotach w Kulm można by nazwać sukcesem (z uwagi na bardzo słabą zazwyczaj postawę Jakuba na skoczniach mamucich), o tyle występ na Igrzyskach Olimpijskich w Pragelato był niewątpliwym rozczarowaniem. Janda był zaledwie 13 na normalnej i 10 na dużej skoczni (choć oczywiście poprawił swoje osiągnięcia z poprzedniej Olimpiady w Salt Lake City). W ostatnich 10 konkursach Pucharu Świata zameldował się na podium tylko raz (2. miejsce w Lahti), jednak przewaga wypracowana na początku zimy dała mu, jako pierwszemu Czechowi w historii, triumf w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Zgromadził 1151 punktów (co ciekawe – o 13 mniej niż sezon wcześniej) i drugiego Janne Ahonena wyprzedził o 127 pkt.
[edytuj] Kryzys i powrót do formy
Mimo sukcesów Jandy, w trakcie sezonu 2005/06 pojawiły się wewnętrzne niesnaski w ekipie czeskich skoków, spowodowane walką o wpływy, toczącą się między osobami związanymi z kadrą. Sytuacja ta mocno zniechęciła Vasję Bajca do dalszej pracy z reprezentacją. W konflikcie tym Janda opowiedział się po stronie szkoleniowca, grożąc, że jeśli Słoweniec odejdzie, jest gotów nawet zakończyć karierę[1]. Stwierdził, że tylko pod wodzą Bajca jest w stanie odnosić sukcesy i nie wyobraża sobie współpracy z żadnym innym szkoleniowcem[2]. Mimo wstawiennictwa swojego podopiecznego, po zakończeniu sezonu Bajc rozstał się z kadrą Czeską i został trenerem reprezentacji Słowenii. Janda zdecydował się na kontynuowanie kariery, jednak pod wodzą nowego trenera, Austriaka Richarda Schallerta wrócił do popełniania starych błędów, przez co na stałe zniknął ze światowej czołówki. W sezonie 2006/2007 ani razu nie stanął na podium, tylko dwukrotnie udało mu się "wskoczyć" do pierwszej dziesiątki; najlepsze miejsce – 4. zajął pod koniec sezonu w konkursie w Kuopio. Występ na mistrzostwach swiata w Sapporo również był nieudany (20. miejsce na dużej skoczni i 18. na normalnej). W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zajął dopiero 22. pozycję, z zaledwie 253 punktami na koncie.
Jeszcze gorszy był sezon 2007/2008. Na jego początku forma Jakuba była tak słaba, że w ogóle znalazł się poza reprezentacją Czech. Dopiero dzięki dobrym występom w Pucharze Kontynentalnym wrócił do reprezentacji, ale rewelacyjnych wyników nie osiągnął. Zaledwie pięciokrotnie udało mu się zająć miejsce w punktowanej trzydziestce, przy czym za każdym razem była to lokata w trzeciej dziesiątce. Skończyło się na bardzo odległej, 49. pozycji na koniec sezonu (dopiero szóste miejsce wśród Czechów). Przed sezonem 2008/2009 został przesunięty z kadry A do kadry B w skokach narciarskich[3].
Decyzja ta pozwoliła Jakubowi "uwolnić się" od Schallerta, z którym współpraca wyjątkowo mu się nie układała. Trenując w kadrze B, późnym latem 2008 ponownie nawiązał kontakt z Vasją Bajcem, który akurat podjął pracę w Tureckim związku narciarskim. Znalazł jednak czas by pomóc Jandzie[4]. Efekt powrotu do sprawdzonych metod treningowych był natychmiastowy – Janda wygrał zawody letniego Pucharu Kontynentalnego w Oberstdorfie, a tydzień później zajął 5. miejsce podczas finału Letniego Grand Prix w Libercu. W sezonie zimowym 2008/09 znacznie poprawił swój poziom w porównaniu do poprzedniego cyklu rozgrywek. Trzykrotnie udało mu się znaleźć w pierwszej dziesiątce zawodów, najlepszą lokatę (6.) zajmując w Zakopanem. Sezon ukończył na 22. miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Bardzo podobną dyspozycję prezentował także w sezonie 2009/10. Najlepszy wynik osiągnął w Willingen, w ostatnim konkursie przed Igrzyskami Olimpijskimi – zajął wówczas 7. miejsce. W Vancouver dwukrotnie uplasował się w 2. dziesiątce (14. miejsce na normalnej i 17. na dużej skoczni). Puchar Świata, tak jak w 2007 i 2009 roku, ukończył na 22. pozycji. Kolejny sezon - już piętnasty w historii jego startów w zawodach pucharowych - był nieco słabszy. Choć cały czas miał pewne miejsce w kadrze i punktował w miarę regularnie, na ogół były to lokaty w trzecich dziesiątkach zawodów (tak też zakończyły się jego starty na mistrzostwach świata w Oslo - 21. i 28. lokata). W klasyfikacji końcowej Pucharu Świata uplasował się zaś na 34. pozycji.
[edytuj] Ciekawostki
[edytuj] Osiągnięcia
[edytuj] Indywidualnie
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 48. |
21 lutego |
1999 |
Bischofshofen |
Paul-Ausserleitner-Schanze |
K-120 |
– |
indywid. |
90,0 m |
— |
50,0 pkt |
213,4 pkt |
Martin Schmitt |
| 7. |
23 lutego |
1999 |
Bischofshofen |
Paul-Ausserleitner-Schanze |
K-120 |
– |
druż.[d] |
97,5 m |
93,0 m |
639,5 pkt (133,4 pkt) |
349,7 pkt |
Niemcy |
| 33. |
26 lutego |
1999 |
Ramsau |
Mattenschanze |
K-90 |
– |
indywid. |
86,5 m |
- |
107,0 pkt |
148,0 pkt |
Kazuyoshi Funaki |
| 27. |
19 lutego |
2001 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-116 |
– |
indywid. |
107,0 m |
101,0 m |
181,3 pkt |
95,0 pkt |
Martin Schmitt |
| 17. |
23 lutego |
2001 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-90 |
– |
indywid. |
81,5 m |
85,0 m |
196,5 pkt |
49,5 pkt |
Adam Małysz |
| 6. |
24 lutego |
2001 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-116 |
– |
druż.[k] |
109,0 m |
87,5 m |
692,2 pkt (159,6 pkt) |
247,6 pkt |
Niemcy |
| 7. |
25 lutego |
2001 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-90 |
– |
druż.[k] |
97,0 m |
98,0 m |
808,5 pkt (218,5 pkt) |
145,0 pkt |
Austria |
| 25. |
22 lutego |
2003 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-120 |
– |
indywid. |
115,5 m |
120,0 m |
219,4 pkt |
69,6 pkt |
Adam Małysz |
| 8. |
23 lutego |
2003 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-120 |
– |
druż.[f] |
117,0 m |
118,5 m |
809,1 pkt (219,9 pkt) |
237,5 pkt |
Finlandia |
| 14. |
28 lutego |
2003 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-95 |
– |
indywid. |
95,5 m |
98,0 m |
237,5 pkt |
41,5 pkt |
Adam Małysz |
2. |
19 lutego |
2005 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-90 |
HS-100 |
indywid. |
96,0 m |
91,5 m |
249,5 pkt |
6,5 pkt |
Rok Benkovič |
| 7. |
20 lutego |
2005 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-90 |
HS-100 |
druż.[f] |
95,5 m |
95,5 m |
850,5 pkt (265,0 pkt) |
111,5 pkt |
Austria |
3. |
25 lutego |
2005 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-120 |
HS-137 |
indywid. |
138,0 m |
141,0 m |
304,2 pkt |
9,0 pkt |
Janne Ahonen |
| 8. |
26 lutego |
2005 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-120 |
HS-137 |
druż.[f] |
138,5 m |
128,5 m |
916,9 pkt (282,6 pkt) |
220,4 pkt |
Austria |
| 20. |
24 lutego |
2007 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
indywid. |
108,0 m |
124,5 m |
210,5 pkt |
55,6 pkt |
Simon Ammann |
| 9. |
25 lutego |
2007 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
druż.[g] |
127,0 m |
- |
373,8 pkt (126,6 pkt) |
626,4 pkt |
Austria |
| 18. |
3 marca |
2007 |
Sapporo |
Miyanomori |
K-90 |
HS-98 |
indywid. |
91,0 m |
89,5 m |
229,5 pkt |
47,5 pkt |
Adam Małysz |
| 33. |
21 lutego |
2009 |
Liberec |
Ještěd |
K-90 |
HS-100 |
indywid. |
93,0 m |
- |
119,0 pkt |
163,0 pkt |
Wolfgang Loitzl |
| 19. |
27 lutego |
2009 |
Liberec |
Ještěd |
K-120 |
HS-134 |
indywid. |
122,5 m |
-[l] |
120,0 pkt |
21,3 pkt |
Andreas Küttel |
| 5. |
28 lutego |
2009 |
Liberec |
Ještěd |
K-120 |
HS-134 |
druż.[h] |
125,5 m |
129,0 m |
963,3 pkt (260,1 pkt) |
71,0 pkt |
Austria |
| 21. |
26 lutego |
2011 |
Oslo |
Midtstubakken |
K-95 |
HS-106 |
indywid. |
91,0 m |
96,5 m |
222,4 pkt |
46,8 pkt |
Thomas Morgenstern |
| 7. |
27 lutego |
2011 |
Oslo |
Midtstubakken |
K-95 |
HS-106 |
druż.[i] |
101,0 m |
96,5 m |
917,9 pkt (233,2 pkt) |
107,6 pkt |
Austria |
| 28. |
3 marca |
2011 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-120 |
HS-134 |
indywid. |
118,0 m |
117,5 m |
222,5 pkt |
55,0 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 8. |
5 marca |
2011 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-120 |
HS-134 |
druż.[j] |
117,0 m |
– |
387,7 pkt (106,6 pkt) |
112,3 pkt |
Austria |
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Przypisy |
| 1. |
31 stycznia |
2005 |
Titisee-Neustadt |
Hochfirstschanze |
K-125 |
HS-142 |
134,0 m |
134,0 m |
266,4 pkt |
- |
| 2. |
26 listopada |
2005 |
Kuusamo |
Rukatunturi |
K-120 |
HS-142 |
140,5 m |
- |
155,4 pkt |
- |
| 3. |
4 grudnia |
2005 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-120 |
HS-134 |
135,5 m |
131,5 m |
285,6 pkt |
- |
| 4. |
11 grudnia |
2005 |
Harrachov |
Čertak K125 |
K-125 |
HS-142 |
138,5 m |
141,0 m |
287,1 pkt |
- |
| 5. |
18 grudnia |
2005 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
129,0 m |
130,0 m |
252,2 pkt |
- |
| 6. |
1 stycznia |
2006 |
Garmisch-Partenkirchen |
Große Olympiaschanze |
K-115 |
HS-125 |
125,0 m |
121,5 m |
264,7 pkt |
* TCS 2005/2006 |
[edytuj] Miejsca na podium
| Sezon PŚ |
1. miejsce |
2. miejsce |
3. miejsce |
razem |
| 2002/2003 |
- |
- |
1 |
1 |
| 2003/2004 |
- |
- |
- |
- |
| 2004/2005 |
1 |
3 |
5 |
9 |
| 2005/2006 |
5 |
4 |
1 |
10 |
| suma |
6 |
7 |
7 |
20 |
[edytuj] Miejsca na podium chronologicznie
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
11 stycznia |
2003 |
Liberec |
Ještěd |
K-120 |
HS-134 |
128,0 m |
131,0 m |
268,2 pkt |
3. |
2,8 pkt |
Thomas Morgenstern |
| 2. |
28 listopada |
2004 |
Kuusamo |
Rukatunturi |
K-120 |
HS-142 |
129,0 m |
137,5 m |
282,2 pkt |
3. |
26,1 pkt |
Janne Ahonen |
| 3. |
4 grudnia |
2004 |
Trondheim |
Granåsen |
K-120 |
HS-131 |
130,5 m |
133,0 m |
277,3 pkt |
2. |
4,2 pkt |
Janne Ahonen |
| 4. |
12 grudnia |
2004 |
Harrachov |
Čertak K125 |
K-125 |
HS-142 |
140,0 m |
136,5 m |
284,2 pkt |
3. |
4,5 pkt |
Janne Ahonen |
| 5. |
18 grudnia |
2004 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
139,0 m |
134,5 m |
277,8 pkt |
3. |
1,5 pkt |
Janne Ahonen |
| 6. |
19 grudnia |
2004 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
133,5 m |
130,0 m |
260,3 pkt |
2. |
0,4 pkt |
Janne Ahonen |
| 7. |
3 stycznia |
2005 |
Innsbruck |
Bergisel |
K-120 |
HS-130 |
122,0 m |
118,0 m |
232,5 pkt |
3. |
11,3 pkt |
Janne Ahonen |
| 8. |
22 stycznia |
2005 |
Titisee-Neustadt |
Hochfirstschanze |
K-125 |
HS-142 |
136,5 m |
138,5 m |
281,5 pkt |
2. |
2,0 pkt |
Janne Ahonen |
| 9. |
23 stycznia |
2005 |
Titisee-Neustadt |
Hochfirstschanze |
K-125 |
HS-142 |
134,0 m |
134,0 m |
266,4 pkt |
1. |
- |
- |
| 10. |
9 marca |
2005 |
Kuopio |
Puijo |
K-120 |
HS-127 |
128,5 m |
124,5 m |
256,9 pkt |
3. |
13,4 pkt |
Matti Hautamäki |
| 11. |
26 listopada |
2005 |
Kuusamo |
Rukatunturi |
K-120 |
HS-142 |
140,5 m |
- |
155,4 pkt |
1. |
- |
- |
| 12. |
3 grudnia |
2005 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-120 |
HS-134 |
137,0 m |
137,5 m |
296,1 pkt |
2. |
0,1 pkt |
Andreas Küttel |
| 13. |
4 grudnia |
2005 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-120 |
HS-134 |
135,5 m |
131,5 m |
285,6 pkt |
1. |
- |
- |
| 14. |
11 grudnia |
2005 |
Harrachov |
Čertak K125 |
K-125 |
HS-142 |
138,5 m |
141,0 m |
287,1 pkt |
1. |
- |
- |
| 15. |
18 grudnia |
2005 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
129,0 m |
130,0 m |
252,2 pkt |
1. |
- |
- |
| 16. |
29 grudnia |
2005 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-120 |
HS-137 |
123,5 m |
133,5 m |
287,1 pkt |
3. |
8,3 pkt |
Janne Ahonen |
| 17. |
1 stycznia |
2006 |
Garmisch-Partenkirchen |
Große Olympiaschanze |
K-115 |
HS-125 |
125,0 m |
121,5 m |
264,7 pkt |
1. |
- |
- |
| 18. |
4 stycznia |
2006 |
Innsbruck |
Bergisel |
K-120 |
HS-130 |
123,5 m |
133,0 m |
263,2 pkt |
2. |
1,5 pkt |
Lars Bystøl |
| 19. |
6 stycznia |
2006 |
Bischofshofen |
im. P.Ausserleitnera |
K-125 |
HS-140 |
141,0 m |
129,0 m |
291,0 pkt |
2. |
2,0 pkt |
Janne Ahonen |
| 20. |
5 marca |
2006 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-116 |
HS-130 |
128,0 m |
123,5 m |
267,6 pkt |
2. |
2,7 pkt |
Janne Happonen |
stan po zakończeniu sezonu 2011/2012
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach
Zakopane – 27 sierpnia 2005
Predazzo – 31 sierpnia 2005
Hakuba – 10 września 2005
Hakuba – 11 września 2005
[edytuj] Miejsca na podium chronologicznie
Zakopane – 4 września 2004 (3. miejsce)
Einsiedeln – 13 sierpnia 2005 (3. miejsce)
Zakopane – 27 sierpnia 2005 (1. miejsce)
Predazzo – 31 sierpnia 2005 (1. miejsce)
Bischofshofen – 3 września 2005 (2. miejsce)
Hakuba – 10 września 2005 (1. miejsce)
Hakuba – 11 września 2005 (1. miejsce)
Predazzo – 8 sierpnia 2006 (3. miejsce)
[edytuj] Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
stan po zakończeniu LGP 2011
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
Uwagi
- ↑ Skład zespołu: Jan Matura, Michal Doležal, Jan Mazoch i Jakub Janda
- ↑ Skład zespołu: Jan Matura, Ondřej Vaculík, Borek Sedlák i Jakub Janda
- ↑ Skład zespołu: Antonín Hájek, Roman Koudelka, Lukáš Hlava i Jakub Janda
- ↑ 4,0 4,1 Skład zespołu: Jakub Jiroutek, Jakub Janda, Michal Doležal, Jakub Sucháček
- ↑ Skład zespołu w obu konkursach: Jakub Janda, Jakub Hlava, Michal Doležal i Jaroslav Sakala
- ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 Skład zespołu: Lukáš Hlava, Jan Mazoch, Jan Matura i Jakub Janda
- ↑ 7,0 7,1 Skład zespołu: Roman Koudelka, Jan Matura, Antonín Hájek i Jakub Janda
- ↑ 8,0 8,1 Skład zespołu: Lukáš Hlava, Ondřej Vaculík, Jakub Janda i Roman Koudelka
- ↑ 9,0 9,1 Skład zespołu: Borek Sedlák, Roman Koudelka, Jan Matura i Jakub Janda
- ↑ 10,0 10,1 Skład zespołu: Lukáš Hlava, Roman Koudelka, Jan Matura i Jakub Janda
- ↑ 11,0 11,1 Skład zespołu: Jakub Janda, Jakub Hlava, Michal Doležal i Jaroslav Sakala
- ↑ Druga seria została odwołana
- ↑ Skład zespołu: Antonín Hájek, Borek Sedlák, Jan Matura i Jakub Janda
- ↑ Jakub Janda, Jan Matura, Roman Koudelka, Lukáš Hlava
- ↑ Od sezonu 2001/2002.
- ↑ Przed sezonem 2001/2002.
- ↑ Od 2002 roku
- ↑ Przed 2002 rokiem
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne