Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Jakub Kubicki | |
| Data i miejsce urodzenia | 1758 Warszawa |
| Data i miejsce śmierci | 13 czerwca 1833 Wilków |
| Narodowość | polska |
| Dziedzina sztuki | architektura |
| Styl | klasycyzm |
| Ważne dzieła | Belweder w Warszawie Arkady Zamku Królewskiego w Warszawie Świątynia Egipska w Warszawie |
| Odznaczenia | |
.svg&filetimestamp=20070224111851){kind=small} |
|
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Jakub Kubicki (ur. 1758 w Warszawie, zm. 13 czerwca 1833 w Wilkowie) – polski architekt, przedstawiciel klasycyzmu, uczeń Domenico Merliniego, stypendysta fundacji Stanisława Augusta Poniatowskiego; brat Macieja.
Spis treści |
Urodzony w 1758 w warszawskiej rodzinie mieszczańskiej Jakub Kubicki ukończył kolegium jezuickie, jednocześnie pobierając nauki u Dominika Merliniego. W 1777 zatrudnił go architekt Szymon Bogumił Zug przy budowie zboru ewangelicko-augsburskiego w Warszawie. W 1783 wyjechał na studia do Włoch jako stypendysta króla Stanisława Augusta Poniatowskiego[1] (wraz z bratem), skąd wrócił w roku 1786. Po powrocie pracował w zawodzie architekta.
Około roku 1783 ożenił się, miał troje dzieci: Helenę (ur. 1784), Józefę (1787-1812), Izabelę (urodzona 1791).
W 1791 w uznaniu zasług został nobilitowany i otrzymał herb Kolumna Skrzydlata. Ponieważ posiadanie majątku ziemskiego było symbolem przynależności do stanu szlacheckiego, prawdopodobnie z tego powodu przez wiele lat dzierżawił dobra Wilków, w obwodzie czerskim. Możliwie, że chodziło po prostu o pomnożenie majątku, bowiem Kubicki dużo czasu poświęcał na prowadzenie gospodarki. Wieś tę w roku 1832 zakupił, za sumę 200 000 złp. W czasie insurekcji kościuszkowskiej był sędzią Sądu Kryminalnego Księstwa Mazowieckiego. [2]
Po upadku Królestwa Polskiego został urzędnikiem na stanowisku Naczelnego Intendenta Budowli Korony. Jakub Kubicki należał też do loży masońskiej "Świątynia Izis", której był honorowym członkiem w latach 1811-1812. Zmarł 13 czerwca 1833 roku w Wilkowie.
Odznaczony Orderem Świętego Stanisława II klasy z nadania Aleksandra I Romanowa. [3]
Był autorem licznych pałaców. Jako architekt warszawski od 1807 stał się pośrednikiem między czystym klasycyzmem XVIII wieku i empirem. Dzieła Kubickiego są charakterystyczne ze względu na typowe dla jego projektów elementy: portyk kolumnowy i ryzalit ogrodowy. Reprezentował dojrzałą fazę klasycyzmu z wpływami palladianizmu i jest on autorem typowego polskiego dworu-pałacu.
Oprócz takich projektów jak pałace w Bejscach, Białaczowie, Młochowie, Nadzowie, Pławowicach, Radziejowicach, Sowińcu, Sterdyni i Witkowicach jest autorem wielu obiektów w Warszawie, jak również poza stolicą: kościoły w Mokobodach i Radziejowicach, a także ratusz w Łęczycy oraz fabryka broni w Kozienicach.
