Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyJakub Wajda (ur. 27 lipca 1900 w Szarowie k. Krakowa, zamordowany w kwietniu 1940 w Charkowie[1]) – kapitan piechoty Wojska Polskiego.
Pochodził z rodziny chłopskiej - Kazimierza, syna Franciszka Waydy oraz Anny z Lisowskich. Był ojcem reżysera Andrzeja Wajdy, oraz Leszka Wajdy - rektora ASP w Krakowie.
W wieku 16 lat zaciągnął się do Legionów, a po odzyskaniu niepodległości został zawodowym wojskowym. W 1932 r. pełnił służbę w 41 Pułku Piechoty w Suwałkach.
Walczył w 72 Pułku Piechoty im. płk. Dionizego Czachowskiego stacjonującym w Radomiu podczas wojny obronnej 1939. Trafił do niewoli radzieckiej. Padł ofiarą zbrodni katyńskiej.
Według danych Ośrodka Karta, dostępnych także na witrynie Katedry Polowej Wojska Polskiego, sporządzonych na podstawie radzieckich list wywozowych wśród przetrzymywanych oficerów było dwóch kapitanów Wajda, urodzonych w 1900 roku – więziony w Kozielsku Karol[2][3] syn Stanisława[4], i więziony w Starobielsku Jakub[5][3].
Minister Obrony Narodowej decyzją Nr 439/MON z dnia 5 października 2007 r. mianował go pośmiertnie do stopnia majora[6][7]. Awans został ogłoszony w dniu 9 listopada 2007 r., w Warszawie, w trakcie uroczystości "Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów".
Przy Publicznym Gimnazjum im. ks. Zdzisława Jastrzębiec Peszkowskiego w Belsku Dużym w dniu 15 kwietnia 2010 r., z okazji 70. rocznicy zbrodni katyńskiej, posadzono 6 Dębów Pamięci upamiętniających ofiary zbrodni pochodzące z okolicznych regionów, wśród nich kpt. Jakuba Wajdę[8].
W Radomiu na dawnym domu oficerskim mieszczącym się przy ul. Malczewskiego, dnia 14 października 2011 r. odsłonięto pamiątkową tablicę poświęconą kpt. Jakubowi Wajdzie. Odsłonięcia dokonali jego synowie Andrzej Wajda oraz Leszek Wajda[9].
