Jan Łysakowski (ur. 29 lipca 1926 w Magnuszewie Małym, zm. 12 listopada 2008 r.) – polski prozaik.
Ukończył ekonomię na UMCS. W latach 1945–1954 służył w Ludowym Wojsku Polskim. Debiutował jako prozaik w 1953 roku na łamach tygodnika "Żołnierz Polski". W latach 1956–1961 mieszkał w Sanoku, zaś w latach 1961–1978 w Tarnobrzegu, gdzie był redaktorem gazety "Siarka". Od 1979 mieszkał w Rzeszowie, gdzie był redaktorem czasopisma "Profile". W 2004 roku przeniósł się do Bełchatowa.
- 1963 – wyróżnienie Ministra Obrony Narodowej za powieść Za górami, za lasami
- 1969 – wyróżnienie Ministra Obrony Narodowej za powieść Lewy brzeg
- 1975 – nagroda II stopnia Ministra Obrony Narodowej
- Dalekie drogi
- Echo
- Gorące wzgórze
- I wszystko w tym jednym życiu
- Julia umierała samotnie
- Klasa
- Korowód cieni
- Kowale
- Kropla po kropli
- Łańcuch
- Ostatnia czujka
- Partyzanci
- Portret ojca
- Spadkobierca
- Spotkanie w Bieszczadach
- Strzały w lesie
- Zadanie na jedną noc
- Żołnierze
[edytuj] Bibliografia
- Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.