Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Jan Dąbrowski | |
| Data i miejsce urodzenia | 19 czerwca 1904 Rokitno |
| Data śmierci | 2 sierpnia 1964 |
| Poseł na Sejm Ustawodawczy | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 4 lutego 1947 do 4 sierpnia 1952 |
| Odznaczenia | |
 |
|
Jan Dąbrowski, ps. Jan Gruda, Janusz, Zgórski (ur. 19 czerwca 1904 w Rokitnie, zm. 2 sierpnia 1964) – polski działacz robotniczy, poseł na Sejm Ustawodawczy (1947–1952).
W 1905 został wraz z ojcem-właścicielem ziemskim zesłany na Syberię. Po powrocie do Warszawy w 1914 uczęszczał do gimnazjum E. Konopczyńskiego, kształcił się również w modlińskim i lwowskim Korpusie Kadetów. Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 oraz w III powstaniu śląskim.
Po zwolnieniu z armii ze względów zdrowotnych znalazł pracę w Państwowej Fabryce Karabinów. W 1923 wstąpił do PPS, działał również w OM TUR. W latach 1924–1925 przez krótki okres studiował w Wyższej Szkole Budowy Maszyn Wawelberga i Rotwanda (z powodów materialnych przerwał naukę). Od połowy lat 20. zatrudniony w zakładach "Pocisk", fabryce telefonów oraz jako aktor. W latach 30. pełnił obowiązki sekretarza redakcji "Nowe Pismo". Nawiązał współpracę z prasą socjalistyczną (m.in. Robotnikiem oraz Tygodniem Robotnika). Pod koniec lat 30. zaangażował się w akcję na rzecz pomocy czerwonej Hiszpanii.
Jesienią 1939 uciekł do Wilna, gdzie pracował jako spawacz. Założył tam konspiracyjną grupę "Wolność". W latach 1941–1942 walczył w oddziale partyzanckim na Polesiu. W 1944 znalazł się w Lublinie, gdzie objął redakcję "Gazety Lubelskiej". Później był również redaktorem naczelnym "Robotnika", "Naprzód", "Gazety Robotniczej" oraz "Tygodnia Robotnika". Pełnił obowiązki wiceprezesa Związku Zawodowego Dziennikarzy (1944–1948). W 1944 wybrany w skład Rady Naczelnej PPS. Od 1945 zasiadał w Krajowej Radzie Narodowej. Był delegatem PPS na kongres zjednoczeniowy 1948. Od 1948 do 1950 pełnił obowiązki wiceredaktora naczelnego "Trybuny wolności". W 1957 został wiceredaktorem naczelnym związanego z SD "Kuriera Polskiego". Od 1958 pozostawał bezpartyjny.
Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
