| Jan Józef Florkowski Florek |
|
| Data i miejsce urodzenia | 19 marca 1922 Warszawa |
| Data i miejsce śmierci | 1 sierpnia 1944 Warszawa |
| Przebieg służby | |
| Stanowiska | d-ca 1. drużyny I plutonu Włodek 1. kompanii Maciek batalionu Zośka |
| Główne wojny i bitwy | II wojna światowa powstanie warszawskie |
| Odznaczenia | |
Jan Józef Florkowski ps. "Florek" (ur. 19 marca 1922 w Warszawie[1], zm. 1 sierpnia 1944 tamże) – podharcmistrz, plutonowy podchorąży, uczestnik powstania warszawskiego jako dowódca 1. drużyny[2] I plutonu "Włodek" 1 kompanii "Maciek" batalionu "Zośka" Zgrupowania "Radosław" Armii Krajowej. Syn Jana.
Podczas okupacji hitlerowskiej działał w konspiracji. Brał udział w akcji wykolejenia niemieckiego pociągu pod Szymanowem oraz akcji Polowanie (styczeń 1944)[3]. W czerwcu 1944 uczestniczył, jako dowódca 1. drużyny[4], w akcji odbicia więźniów Pawiaka przetrzymywanych w szpitalu Jana Bożego przy ul. Bonifraterskiej.
W powstaniu warszawskim walczył na Woli. Poległ w jego pierwszym dniu. Miał 22 lata. Został odznaczony Krzyżem Walecznych. Jego symboliczna mogiła znajduje się na Powązkach Wojskowych w Warszawie.