Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Jan Fondaliński | |
| biskup tytularny Doberus | |
| Kraj działania | Polska |
| Data i miejsce urodzenia | 14 lipca 1900 Wyśmierzyce |
| Data i miejsce śmierci | 5 sierpnia 1971 Łódź |
| biskup pomocniczy łódzki | |
| Okres sprawowania | 1957–1971 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Prezbiterat | 30 listopada 1924 |
| Nominacja biskupia | 3 czerwca 1957 |
| Sakra biskupia | 8 września 1957 |
Jan Fondaliński (ur. 14 lipca 1900 w Wyśmierzycach, zm. 5 sierpnia 1971 w Łodzi) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy łódzki w latach 1957–1971.
Kształcił się w seminarium duchownym w Łodzi, 30 listopada 1924 przyjął święcenia kapłańskie. Po krótkim okresie pracy duszpasterskiej w diecezji łódzkiej uzupełniał studia w Louvain i Lwowie.
Po powrocie zajmował się pracą pedagogiczną w szkolnictwie kościelnym, był m.in. ojcem duchowym seminarium. W latach 1941–1945 był więźniem obozu koncentracyjnego Dachau. Po wojnie pracował krótko jako duszpasterz w środowiskach polonijnych we Francji. W Łodzi objął ponownie funkcję ojca duchowego seminarium, był tam również profesorem.
3 czerwca 1957 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji łódzkiej ze stolicą tytularną Doberus. Sakrę biskupią przyjął 8 września 1957. Był dziekanem kapituły katedralnej, wikariuszem generalnym diecezji oraz proboszczem łódzkiej parafii katedralnej. W 1963 wraz z kardynałem Stefanem Wyszyńskim i biskupem Michałem Klepaczem udzielał sakry biskupiej Bohdanowi Bejze, wieloletniemu biskupowi pomocniczemu łódzkiemu. W latach 1962–1965 uczestniczył w obradach soboru watykańskiego II.
Pochowany na cmentarzu starym w Łodzi przy ulicy Ogrodowej.
|
||||||||
