Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyJan Wincenty Hawel (ur. 10 lipca 1936 w Pszowie koło Wodzisławia Śląskiego[1]), polski kompozytor, dyrygent i pedagog.
Ukończył studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, uzyskując trzy dyplomy: 1960 na wydziale pedagogicznym, 1964 z kompozycji w klasie Bolesława Szabelskiego, 1967 z dyrygentury w klasie Karola Stryji. Od 1968 uczy w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnie Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego) w Katowicach, gdzie w latach 1981-1987 i 1990-1996 pełnił funkcję rektora, a od 1987 roku jest profesorem. Od 1981 do 2006 był kierownikiem i dyrygentem Orkiestry Kameralnej Filharmonii Śląskiej; jako dyrygent dokonał wielu nagrań z Wielką Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach. Przez kilkanaście lat działał aktywnie w ruchu amatorskim, kierując chórami i zespołami pieśni i tańca. Pisze utwory orkiestrowe (6 symfonii, 1962-1985), wokalno-instrumentalne (Oratorium Polskie, 1981), kameralne i solowe. Czterokrotnie otrzymał Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki (1975, 1978, 1981 i 1987), jest laureatem kilkunastu konkursów kompozytorskich, m.in. II nagroda na Konkursie im. G. Fitelberga (1972) za Sinfonia concertante, I nagroda na konkursie kompozytorskim w Katowicach (1982) za Oratorium polskie.
