| Święty | |
| Jan Houghton (OCart.) | |
| John Houghton | |
| prezbiter męczennik |
|
Obraz z XVII w. w Museo de Bellas Artes w Cádiz. |
|
| Data urodzenia | 1487 |
| Data śmierci | 4 maja 1535 Tyburn[1] |
| Kościół / wyznanie | katolicki |
| Data beatyfikacji | 9 grudnia 1886 przez Leona XIII |
| Data kanonizacji | 25 października 1970 przez Pawła VI |
| Wspomnienie | 4 maja i 25 października |
Jan Houghton (ur. 1485, zm. 4 maja 1535 w Tyburn) – angielski kartuz (OCart.), prezbiter, opat, męczennik i święty Kościoła katolickiego. Towarzysze męczeństwa wymieniani razem z Janem Houghtonem Augustyn Webster, Robert Lawrence, Ryszard Reynolds.
Spis treści |
Pochodził z Essex. Ukończył studia prawnicze w Cambridge i został kapłanem diecezjalnym. Po czterech latach posługi w 1513 roku wstąpił do zakonu kartuzów. Został wybrany przeorem klasztoru pod Londynem. Odmówił uznania Anny Boleyn jako drugiej żony Henryka VIII. Sprzeciw wyrażony w tej sprawie wobec królewskich komisarzy spowodował jego aresztowanie. Po uwolnieniu Jan Houghton podjął się misji do wikariusza generalnego Kościoła anglikańskiego, Thomasa Cromwella, która miała przynieść złagodzenie treści zobowiązania supremacyjnego. W misji tej, powziętej po ogłoszeniu Aktu Supremacji, brał udział wraz z przeorami Robertem Lawrence'em z klasztoru kartuzów z Beauvale, Augustynem Websterem z klasztoru kartuzów z Axholm i Ryszardem Reynoldsem (ur. 1492) z zakonu świętej Brygidy. Aresztowani nie poddali się naciskom i odmawiali zmiany stanowiska w sprawie ogłoszonego dokumentu, za co zostali postawieni przed sądem. Proces zakończył się wyrokiem skazującym ich na karę śmierci. Byli pierwszymi ofiarami uchwalonego przez parlament Aktu Supremacji[2]. Wyrok został wykonany przez poćwiartowanie. Jan Houghton był pierwszym straconym za odmowę uznania króla, Henryka VIII, najwyższym zwierzchnikiem Kościoła[3].
Beatyfikowany przez papieża Leona XIII 9 grudnia 1886 roku, a kanonizowany w grupie Czterdziestu męczenników Anglii i Walii przez Pawła VI 25 października 1970 roku.
Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienną rocznicę śmierci i w grupie czterdziestu męczenników 25 października.