Jan Huszcza

Jan Huszcza (ur. 24 grudnia 1917 r. w miejscowiści Zagościnie na Wileńszczyźnie - zm. 26 czerwca 1986 r. w Łodzi) – polski poeta, prozaik i satyryk.

Studiował na Wydziale Prawa na Uniwersytecie Stefana Batorego oraz w Wyższej Szkole Nauk Politycznych w Wilnie. Debiutował w 1934 r. na łamach prasy wileńskiej jako poeta. Ogłosił w 1938 r. tom poezji Ballada o podróżnych. W roku 1940 został wywieziony do Kazachstanu, gdzie przebywał do 1943 r. W latach 1944-1945 służył w Ludowym Wojsku Polskim. W latach 1955-1957 był redaktorem dwutygodnika "Kronika", zaś w latach 1970-1971 był redaktorem naczelnym czasopisma "Osnowa".

Twórczość wybrana

• Pamiętnika liryczny
• Łbem o ścianę
• Miasteczko nad Olszaną
• Obrączki z kajdan
• Pied à terre
• Ballada o podróżnych
• Lata spośród lat
• Miłości dzień powszedni
• O ludziach i z ludźmi
• Obrączki z kajdan
• Od starorzecza
• Pied à terre
• Pory czasu człowieczego
• Rozmowy i zaklęcia
• Stara pijalnia
• W kwileniu czajek
• Sęp Sibiru, Wyd.Łódzkie 1983, Łódź, 335 stron
• Wiersze

Bibliografia

• Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współczesni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.