Jan Klimak

Święty Jan Klimak
święty mnich
Data urodzenia	przed 579
Data śmierci	30 marca ok. 649 Góra Synaj
Kościół / wyznanie	katolicki, prawosławny
Wspomnienie	30 marca (kat.) 30 marca (praw. wg kal. jul.) 12 kwietnia i 4. niedziela wielkiego postu (praw. wg kal. greg.)
Atrybuty	krzyż, drabina prowadząca do nieba
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

XII-wieczna ikona z klasztoru św. Katarzyny przedstawiająca Drabinę do raju o symbolicznych 30. stopniach

Jan Klimak, Jan Scholastyk (opat), Jan Synaita, cs. Prepodobnyj Ioann Lestwicznik gr. Ἰωάννης τῆς Κλίμακος trans. Ioannis tis Klimakos, ros. Иоа́нн Ле́ствичник, trans. Ioann Lestwicznik (ur. przed 579, zm. 30 marca ok. 649 na Górze Synaj) – jeden z ojców Kościoła wschodniego, eremita i mistyk, mnich w klasztorze św. Katarzyny na Synaju, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, uważany za ojca hezychazmu.

Życie

Wedle wielu przekazów urodził się około 569 w bliżej nieznanym miejscu. Pierwsze zachowane przekazy na temat jego życia pochodzą z czasów, gdy miał szesnaście lat. Wówczas to przybył na górę Synaj w pragnieniu całkowitego poświęcenia się Bogu, rozwijając w sobie szczególne posłuszeństwo.

Mając dwadzieścia lat Jan złożył śluby zakonne i oddał się pod zwierzchnictwo ojca duchowego o imieniu Makary. Po jego śmierci odszedł na pustynię, by resztę życia spędzić w poście, modlitwie, odosobnieniu i milczeniu. Nigdy nie zrezygnował z całodziennej pokuty, surowego postu i smutku z powodu grzechów.

Po czterdziestu latach ascezy, Jan został ihumenem monasteru na Synaju, pełniąc tę funkcję przez cztery lata. Później ponownie odszedł na pustynię. Tam zmarł mając osiemdziesiąt lat.

Twórczość

Autor traktatu Drabina do raju, a także Pouczenia dla pasterzy i Traktatu o powinnościach przełożonego zakonnego. Powierzono mu urząd apokryzariusza patriarchatu antiocheńskiego, czyli nuncjusza apostolskiego, jego modlitwom polecał się sam św. Grzegorz Wielki.

W traktacie Drabina do raju nawiązywał do wizji drabiny patriarchy Jakuba, opisywał 30 stopni rozwoju duchowego zakonników żyjących w klasztorze. Dzieło było wielokrotnie wydawane i tłumaczone, wywarło wielki wpływ na duchowość chrześcijańską. Żywot św. Jana Klimaka spisał Daniel z Raithu w XIII w.

Kult

Wspomnienie liturgiczne św. Jana Klimaka w Kościele katolickim obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci.

Kościoły wschodnie wspominają świętego mnicha w 4. niedzielę wielkiego postu, oraz 30 marca/12 kwietnia, tj. 12 kwietnia wg kalendarza gregoriańskiego.

W ikonografii tradycyjnie św. Jan przedstawiany jest jako mnich pustelnik z krzyżem. Jego atrybutem jest drabina.

Zobacz też

• kult świętych
• modlitwa za wstawiennictwem świętego
• święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
• święci prawosławni
• cerkiew św. Jana Klimaka w Warszawie
• Jakub, patriarcha
• Święty Jan - inne postaci święte o imieniu Jan

Bibliografia

• John Chryssavgis: John Climacus, From the Egyptian Desert to the Synaite Mountain. Adlershot, Hampshire, Wielka Brytania: Ashgate Publishing, Ltd., 2004. ISBN 0-7546-5040-5. [dostęp 2009-05-08].  (ang.)

Źródła internetowe:

• Michael Plathow: Johannes Klimakus w: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (niem.).
• Michał Gryczyński: „Drabina do raju” św. Jana Klimaka - z życia świętych (pol.). Opoka.org.pl. [dostęp 8 maja 2009].
• Żywoty Świętych.
• Wielebny Jan Klimak na cerkiew.pl (opr. Jarosław Charkiewicz)

Linki zewnętrzne

• Jan Klimak: John Climacus Stairway to Paradise - fragmenty "Drabiny do raju" (ang.). Christian Readings. [dostęp 8 maja 2009].
• Św. Jan Klimak - Benedykt XVI (Audiencja generalna 11 lutego 2009) na opoka.org.pl