Jan Krenz-Mikołajczak

Jan Krenz-Mikołajczak
Dyscypliny	wioślarstwo
Dorobek medalowy
Reprezentacja Polska Igrzyska olimpijskie Brąz Los Angeles 1932 wioślarstwo (dwójka bez sternika) Mistrzostwa Europy Srebro Bydgoszcz 1929 Mistrzostwa Europy w Wioślarstwie 1929 - dwójka bez sternika Złoto Liege 1930 Mistrzostwa Europy w Wioślarstwie 1930 - dwójka bez sternika Srebro Paryż 1931 Mistrzostwa Europy w Wioślarstwie 1931 - czwórka bez sternika

Jan Krenz-Mikołajczak (właściwie Jan Krenz, ur. 30 marca 1907 w Poznaniu, zm. 15 grudnia 2002 tamże) – sportowiec polski, odnoszący największe sukcesy w wioślarstwie. Zajmował się także narciarstwem, łyżwiarstwem, sportami motocyklowymi, tenisem oraz żeglarstwem. Jan Krenz-Mikołajczak mierzył 172 cm i ważył 68 kg.

Ukończył w Poznaniu Wyższą Szkołę Inżynierską (inżynier budownictwa). Reprezentował kilka klubów poznańskich - AZS, Surmę, Jachtklub Wielkopolski i Klub Wioślarski 04. Największym sukcesem wioślarskim był brązowy medal olimpijski w Los Angeles w 1932 roku, zdobyty wspólnie z Henrykiem Budzińskim w konkurencji dwójek bez sternika. Miał także trzy medale Mistrzostw Europy, w tym złoty (1929 2. miejsce w dwójkach bez sternika, 1930 1. m. w dwójkach bez sternika, 1931 2. m. w czwórkach bez sternika, 1933 4. m. w czwórkach bez sternika). Zdobył 9 tytułów mistrza Polski (w dwójkach i czwórkach bez sternika).

Syn Macieja Stefana i Marianny Lewek, ojciec dwójki dzieci (syn Paweł i córka Ewa) także z sukcesami uprawiali tę dziedzinę sportu.

W 1943 został wywieziony na budowę niemieckiej linii obrony (Witebsk, Orsza, Smoleńsk), na drodze odwrotu (Prusy Wschodnie) został "przejęty" przez Armię Czerwoną i wywieziony do obozu pracy pod Leningradem. Wolność odzyskał (1946) salwując się ucieczką z jenieckiego transportu. Po wojnie zamieszkał w rodzinnym Poznaniu, odbudował dom, skończył studia i ciężko pracował przy odbudowie i rozbudowie Poznania, Leszna, Jarocina i Katowic. Po zakończeniu kariery sportowej pracował jako trener, działacz sportowy, sędzia, animator ruchu sportowego (jeszcze po siedemdziesiątce - pomimo kłopotów ze wzrokiem i słuchem - uczył wnuczki jazdy na łyżwach!); pozostawał aktywny w polskim ruchu olimpijskim, pod koniec życia będąc najstarszym polskim olimpijczykiem. Został mu nadany tytuł honorowego członka Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich (1999), miał również m.in. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1998). Niezależnie od aktywności zawodniczej i trenerskiej pracował także w zawodzie inżyniera budowlanego.

Jan Krenz-Mikołajczak został pochowany na Poznańskim cmentarzu na Bluszczowej.

Bibliografia

• Zygmunt Głuszek, Polscy olimpijczycy 1924-1984, Warszawa 1988

Linki zewnętrzne

• Polski Komitet Olimpijski: Jan Krenz-Mikołajczak – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl (pol.). www.olimpijski.pl.
• Jan Mikołajczak Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 7 czerwca 2011].