Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyJan Krysiński (ur. 1770 Warszawa - zm. 1840 Warszawa). Brat gen. Franciszka Krysińskiego. Generał brygady powstania listopadowego.
Mimo polskobrzmiącego nazwiska wywodził się z żydowskiej grupy religijnej frankistów, spolszczonej w końcu XVI wieku[1].
Służbę wojskową rozpoczął w 1791 w korpusie inżynierów koronnych. Nobilitowany w 1793. Uczestnik wojny przeciwko interwencji rosyjskiej w 1792. Walczył w powstaniu kościuszkowskim 1794. Krótko potem służył w Legionach Polskich we Włoszech. Od 1807 w stopniu kapitana w Armii Księstwa Warszawskiego. Jako szef batalionu walczył w 1809 przeciwko najazdowi Austriaków.
Kampanię moskiewską 1812 odbył jako major pułku artylerii konnej. W 1813 bronił twierdzy Modlin.
Od 1815 w Armii Królestwa Polskiego w stopniu pułkownika. Początkowo pełniący obowiązki dowódcy Brygady Artylerii. W latach 1820 - 1830 szef rachunkowości Dyrekcji Artylerii.
Po wybuchu powstania listopadowego uczestniczył w fortyfikowaniu Warszawy, potem komendant twierdzy Zamość. Uzyskał w czerwcu 1831 awans na generała brygady. Jako komendant twierdz pokazał swój talent dowódczy i organizatorski. Kapitulował w Zamościu po uporczywej obronie.
Konsekwencji za udział w powstaniu nie poniósł w uznaniu żołnierskiej postawy. Po klęsce powstania powrócił do Warszawy, gdzie zmarł.
Był członkiem loży wolnomularskiej Świątynia Izis.[2] Był odznaczony Orderem Virtuti Militari, Orderem Świętej Anny II klasy[3].
H. P Kosk Generalicja polska t. 1 wyd. Oficyna Wydawnicza "Ajaks" Pruszków 1998.
