| Jan Kucharzewski | |
![]() |
|
| Data i miejsce urodzenia | 27 maja 1876 Wysokie Mazowieckie |
| Data i miejsce śmierci | 4 lipca 1952 Nowy Jork |
| Premier Królestwa Polskiego | |
| Przynależność polityczna | bezpartyjny |
| Okres urzędowania | od 2 października 1918 do 9 października 1918 |
| Poprzednik | Jan Kanty Steczkowski |
| Następca | Józef Świeżyński |
| Premier Królestwa Polskiego | |
| Przynależność polityczna | bezpartyjny |
| Okres urzędowania | od 26 listopada 1917 do 27 lutego 1918 |
| Następca | Antoni Ponikowski |
Jan Kucharzewski (ur. 27 maja 1876 w Wysokiem Mazowieckiem, zm. 4 lipca 1952 w Nowym Jorku) – polski historyk, prawnik, polityk, premier (1917–1918).
W 1898 ukończył Wydział Prawny Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, od 1906 pracował jako adwokat. Był członkiem Zetu i Bratniej Pomocy. Pierwsze lata I wojny światowej spędził w Szwajcarii, gdzie prowadził działalność publicystyczną na rzecz sprawy polskiej. W czerwcu 1917 wrócił do Warszawy. Rozpoczął pracę w administracji podległej Radzie Regencyjnej. Od 26 listopada 1917 do 27 lutego 1918 pełnił urząd Prezydenta Ministrów. Po raz drugi został premierem 2 października 1918, ale funkcję sprawował zaledwie przez tydzień. W okresie międzywojennym doradca przy Radzie Ministrów i MSZ, następnie zajmował się działalnością naukową i publicystyczną. W czasie II wojny światowej przebywał w USA, gdzie wielokrotnie zabierał głos na rzecz Polski, zwłaszcza z pozycji antysowieckich i antykomunistycznych (1942–1952). Prezes Polskiego Instytutu Naukowego w Nowym Jorku.
Jako historyk zajmował się głównie dziejami Rosji i Polski w XIX i XX w. Był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (od 1921 członek rzeczywisty, od 1929 członek zwyczajny) i Polskiej Akademii Umiejętności (od 1926 członek-korespondent, od 1936 członek czynny). Niektóre publikacje:
|
|||||||
|
||||||||||||||||||||
| Poprzednik Jan Kanty Steczkowski |
Premier Rządu Królestwa Regencyjnego 1918 |
Następca Józef Świeżyński |
| Poprzednik – |
Premier Rządu Królestwa Regencyjnego 1917–1918 |
Następca Antoni Ponikowski |